...
         aktualności          sakramenty          o parafii          linki          kontakt         

„Narzekałem, że nie mam butów,
póki nie spotkałem człowieka, który nie miał stóp."
James Barrie, szkocki dramaturg, autor powieści "Piotruś Pan"



SERDECZNIE WITAMY NA STRONIE INTERNETOWEJ PARAFII MROKÓW!

ZAPLANUJ SWÓJ CZAS NA MODLITWĘ! - PONIŻEJ ZNAJDZIESZ KOLEJNO:

1 - PRAKTYCZNY KALENDARZ PARAFII MROKÓW, A W NIM:
WYDARZENIA, GODZINY NABOŻEŃSTW, INTENCJE MSZALNE, WOLNE TERMINY MSZY ŚWIĘTYCH
*Aby poznać szczegóły, wystarczy kliknąć opis pod datą danego wydarzenia*
2 - BIEŻĄCE OGŁOSZENIA z życia parafii

ZACHĘCAMY DO REGULARNYCH ODWIEDZIN NASZEJ STRONY i ZAANGAŻOWANIA W ŻYCIE PARAFII!


*KALENDARZ PARAFII MROKÓW*
Stan na 21.05.2017r.




WSPOMNIENIA LITURGICZNE i LITURGIA SŁOWA NA KAŻDY DZIEŃ:
http://niezbednik.niedziela.pl/liturgia


OGŁOSZENIA PARAFIALNE na 21. maja 2017 r.
6. Niedziela Wielkanocna


OGŁOSZENIA ZWIĄZANE Z I KOMUNIĄ ŚWIĘTĄ:

Od 22 do 24 maja będą spotkania przygotowujące
do I Komunii Świętej, o 15.30 klasy A i B,
o 18.30 klasy C i D.

26. MAJA - DZIEŃ SPOWIEDZI PRZED I KOMUNIĄ ŚWIĘTĄ
według porządku jak wyżej, 15.30 i 18.30.

27. MAJA, sobota
*UROCZYSTOŚĆ PIERWSZEJ KOMUNII ŚWIĘTEJ:
-o godz. 10:00 KLASY A i B
-o godz. 12:00 KLASY C i D.
Dzieciom i Rodzicom życzymy udanych Uroczystości.
Prosimy o nie spożywanie alkoholu i umiar w prezentach.

W dniach 28. MAJA (niedz.) - 2. CZERWCA (pt)
będziemy świętować BIAŁY TYDZIEŃ. Dzieci wraz z rodzicami
codziennie uczestniczą we mszach świętych.
W niedzielę o 10.00, a w tygodniu o 18.00
i w miarę możliwości także na nabożeństwie o 17.30.

WYJAZD W SOBOTĘ 3. CZERWCA o 9.00
Dzieci i rodzice udadzą się
na Pielgrzymkę autokarową do Świątyni Opatrzności Bożej,
gdzie odbędzie się ostatnia msza święta.
ZBIÓRKA o godz. 8.50 na parkingu przed kościołem.
*Zachęcamy do objęcia modlitwą Dzieci komunijnych,
Ich Rodzin i do współudziału w Ich radości
we mszach od niedzieli do piątku!

*
POZOSTAŁE OGŁOSZENIA:

ZAPRASZAMY NA NABOŻEŃSTWA MAJOWE
w niedziele po Sumie o 12.00 i w tygodniu o 17.30.

21. MAJA była 6. Niedziela Wielkanocna
i 55. Rocznica Ślubu Państwa Burkotów. Gratulujemy!

Od 22 do 24 maja trwają Dni Modlitw o Urodzaje.
To ważne, szczególnie w kontekście minionych
przymrozków. Prośmy Pana o dobre plony w tym roku!

W środę 24 maja:
(1) Maryi, Wspomożycielki Wiernych,
(2) oraz Dzień Modlitw za Kościół w Chinach.

26. MAJA - DZIEŃ MATKI
Wszystkim drogim Mamom z Parafii Mroków dziękujemy
za Waszą miłość, ciepło i naukę wiary.
Życzymy Wam zdrowia, obfitości łask Bożych
i wielu powodów do radości przez cały rok!

W piątek 26. maja rozpoczniemy 9-dniową
Nowennę do Ducha Świętego. Będziemy Ją
odmawiać w czasie Nabożeństw majowych.

W sobotę 27 maja odbędą się święcenia kapłańskie
Kard. Kazimierz Nycz udzieli święceń prezbiteratu
17 diakonom archidiecezji warszawskiej.
Prośmy dla nowych kapłanów o silną wiarę,
mocne powołania i wszelkie potrzebne łaski.

W NIEDZIELĘ 28. MAJA - WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE, Uroczystość
(1) Przez cały maj śpiewamy pieśni maryjne przed mszami w niedziele.
(2) Tego dnia przypada 36. rocznica śmierci
Sługi Bożego, kard. Stefana Wyszyńskiego,
Prymasa Tysiąclecia, zmarłego w 1981 roku.
(3) Zachęcamy Parafian i Gości do skorzystania ze mszy o 8 i 12, ponieważ na mszy o 10.00 będą Dzieci I-komunijne
obchodzące pierwszy dzień Białego Tygodnia.
(4) 28. maja jest wolna intencja na Sumie o 12.00
(5) Na niedzielnym nabożeństwie majowym polecimy
opiece Matki Bożej wszystkie Mamy z naszej Parafii.
Zapraszamy na wspólną modlitwę!

W SOBOTĘ 3. CZERWCA
o godz. 17:00 MSZA ŚLUBNA
Martyny Marczyk i Rafała Szweda
*Polecajmy Narzeczonych w modlitwach.
Życzymy Młodym pięknej Uroczystości!

W NIEDZIELĘ 4 CZERWCA:
(1) UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO,
popularnie znana jako Zielone Świątki,
która kończy Okres wielkanocny.
(2) W niedzielę, 4 czerwca przypada jubileuszowe
X Święto Dziękczynienia. Będziemy je obchodzili
pod hasłem Dziękujemy za chleb. W tym dniu w sposób
szczególny wyrazimy nasze dziękczynienie
Bogu za życie i posługę św. Brata Alberta Chmielowskiego,
który dla najbiedniejszych stał się prawdziwym chlebem,
a także za wszystkie dzieła charytatywne
i za ludzi włączających się w posługę potrzebującym.

W CZWARTEK 15. CZERWCA - BOŻE CIAŁO:
(1) O 12:00 SUMA Z UROCZYSTĄ PROCESJĄ DO 4 OŁTARZY,
(2) oraz ROCZNICA PIERWSZEJ KOMUNII ŚWIĘTEJ.

Zachęcamy do zamawiania intencji mszalnych
i czytania prasy katolickiej.

Wszystkim odkładającym pojednanie z Bogiem
przypominamy, że powoli mija czas tegorocznej
Spowiedzi i Komunii Wielkanocnej, do których
zobowiązuje nas Kościół w swoich Przykazaniach:
2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do Sakramentu Pokuty.
3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym,
przyjąć Komunię Świętą.
Miejmy nadzieję w Bożym Miłosierdziu!

Naszym Parafianom i Gościom
życzymy, abyśmy wspominając naszą I Komunię Świętą,
umieli jak dzieci na nowo odnaleźć radość ze spotkania
z Bogiem w Sakramencie Pokuty i Eucharystii.

*
EWANGELIA NA NIEDZIELĘ 21. maja

Ewangelia (J 14, 15-21)
Będę prosił Ojca, a da wam Ducha Prawdy

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.

Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję, i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was.

Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».

*
ROZWAŻANIE DO EWANGELII

Jezus żegna się z uczniami. Chcę być razem z apostołami i wsłuchiwać się w Jego słowa, które tchną niezwykłą miłością. Jezus zaprasza mnie do nawiązania z Nim głębokiej przyjaźni. Najbardziej wiarygodną odpowiedzią, jaką mogę Mu dać, jest kroczenie drogą Jego przykazań (w. 15.21).

Jezus zapewnia mnie, że modli się za mnie do Ojca. Spróbuję dłużej zatrzymać się nad słowami: „Ja zaś będę prosił Ojca...” (w. 16-17). Uświadomię sobie, że Jezus rozmawia z Ojcem o moim życiu.

Wyobrażę sobie, jak Ojciec słucha prośby Jezusa, który wstawia się za mną, jak z czułością wysłuchuje Jezusa, spełnia Jego prośby i posyła mi Ducha Prawdy i Pocieszyciela. Uświadomię sobie, że każda chwila mojego życia jest darem Boga. Uwielbię Go za czułą miłość.

Wsłucham się w tkliwe i czułe słowa Jezusa, który mówi do apostołów i do mnie: „Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was” (w. 18). Przypomnę sobie moje doświadczenia samotności i bezradności, gdy czułem się w życiu jak porzucone, niechciane dziecko. Uświadomię sobie, że Jezus nigdy mnie nie opuszcza. Poproszę Go o głębokie przeżycie tej prawdy.


Pozwólmy się prowadzić światłu, które wychodzi z Fatimy!
Papież Franciszek zachęca do modlitwy i pokuty przed modlitwą Regina Caeli (14.05)


Do odmawiania Różańca w intencji pokoju i o zakończenie wojen na całym świecie wezwał Franciszek w rozważaniach przed modlitwą Regina Caeli, którą odmówił dziś z wiernymi na Placu św. Piotra w Watykanie. Nawiązał w nich do swej zakończonej wczoraj podróży do Fatimy i przypomniał główne treści orędzia, z jakim Maryja zwróciła się w 1917 do trójki pastuszków. Przypomniał również beatyfikowanego wczoraj irlandzkiego jezuitę ks. Jana Sullivana i zaapelował o modlitwy w intencji matek.

Oto polski tekst rozważań papieskich:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Wczoraj wieczorem powróciłem z pielgrzymki do Fatimy (pozdrawiamy Panią Fatimską…), a nasza dzisiejsza modlitwa maryjna nabiera szczególnego znaczenia, pełnego pamięci i proroctwa dla tych, którzy postrzegają historię oczami wiary. W Fatimie zanurzyłem się w modlitwę świętego wiernego ludu, modlitwę, która wypływa tam od stu lat jak rzeka, aby błagać o macierzyńską opiekę Maryi nad całym światem. Dziękuję Panu, który pozwolił mi udać się do stóp Matki Dziewicy jako pielgrzym nadziei i pokoju. Serdecznie dziękuję także biskupom, biskupowi Leirii-Fatimy, władzom państwowym i tym wszystkim, którzy zaoferowali im swą współpracę.

Od samego początku, gdy w Kaplicy Objawień trwałem długo w milczeniu, wspierany modlitewnym milczeniem wszystkich pielgrzymów, zrodziła się atmosfera skupienia i kontemplacji, w której działy się różne wydarzenia modlitewne. A w centrum tego wszystkiego był i jest Zmartwychwstały Pan, obecny pośród swego ludu w Słowie i w Eucharystii. Obecny pośród wielu chorych, którzy czynnie uczestniczą w życiu liturgicznym i duszpasterskim Fatimy, tak jak się to dzieje w każdym sanktuarium maryjnym.

W Fatimie Dziewica wybrała niewinne serca i prostotę maluczkich: Franciszka, Hiacynty i Łucji jako powierników swojego orędzia. Dzieci te przyjęły je godnie, tak że uznano je za wiarygodnych świadków objawień i stały się wzorami życia chrześcijańskiego. Kanonizując Franciszka i Hiacyntę, pragnąłem zaproponować całemu Kościołowi ich wzór przylgnięcia do Chrystusa i ewangelicznego świadectwa. Chciałem również zaproponować całemu Kościołowi troskę o dzieci. Ich świętość nie wynika z objawień, ale jest następstwem wierności i żarliwości, z jaką odpowiedziały one na otrzymany przywilej oglądania Maryi Panny. Po spotkaniu z „piękną Panią”, jak Ją nazwały, często odmawiały Różaniec, czyniły akty pokuty i ofiarowały umartwienia, aby swymi ofiarami uprosić zakończenie wojny oraz w intencji dusz najbardziej potrzebujących Bożego miłosierdzia.

Także w naszych dniach istnieje wielka potrzeba modlitwy i pokuty, aby wybłagać łaskę nawrócenia, jak również zakończenia tak wielu wojen, toczonych na świecie i to coraz liczniej oraz bezsensownych konfliktów i aktów przemocy, dużych i małych, które zniekształcają oblicze ludzkości.

Pozwólmy się prowadzić światłu, które wychodzi z Fatimy. Niech Niepokalane Serce Maryi zawsze będzie naszym schronieniem, naszą pociechą i drogą, która prowadzi do Chrystusa.

Źródła:
http://archidiecezja.warszawa.pl/wiadomosci/rozwazania-przed-modlitwa-regina-caeli-papiez-po-powrocie-z-fatimy-wzywa-do-odmawiania-rozanca-o-pokoj-na-swiecie/


Maria Magdalena apostołką nadziei!
Papież Franciszek kontynuuje cykl katechez (17.05)


Oto początek papieskiej katechezy:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W tych tygodniach nasza refleksja porusza się, że tak powiem w orbicie tajemnicy paschalnej. Dzisiaj spotykamy tę, która według Ewangelii, jako pierwsza zobaczyła zmartwychwstałego Jezusa: Marię Magdalenę. Niedawno zakończył się odpoczynek szabatu. W dniu męki nie było czasu na zakończenie obrzędów pogrzebowych. Dlatego w ten świt pełen smutku, kobiety poszły do grobu Jezusa z wonnymi olejkami. Jako pierwsza dotarła Maria Magdalena, jedna z uczennic, które towarzyszyły Jezusowi począwszy od Galilei, poświęcając się na służbę rodzącego się Kościoła. W jej drodze do grobu odzwierciedla się wierność wielu kobiet, które przez wiele lat chodzą cmentarnymi dróżkami, pamiętając o kimś, kogo już nie ma. Najbardziej autentycznych więzi nie zrywa nawet śmierć: są tacy, którzy nadal kochają, nawet jeśli ukochana osoba odeszła na zawsze.

Ewangelia (por. J 20,1-2.11-18) opisując Marię Magdalenę, natychmiast zwraca uwagę, że nie była kobietą skłonną do łatwego entuzjazmu. Faktycznie, po pierwszej wizycie u grobu powróciła rozczarowana w miejsce, gdzie ukrywali się uczniowie. Opowiedziała, że kamień został odsunięty od wejścia do grobu, a jej pierwsza hipoteza była najprostsza, jaką można było sformułować: ktoś musiał ukraść ciało Jezusa. Zatem pierwsza wieść jaką niesie Maria nie była ta o zmartwychwstaniu, ale o kradzieży dokonanej przez nieznanych sprawców, gdy cała Jerozolima była pogrążona we śnie.

Następnie Ewangelie mówią o tym jak Maria Magdalena udała się po raz drugi do grobu Jezusa. Była uparta, wróciła do grobu, nie dała się przekonać. Tym razem jej krok jest powolny, bardzo ciężki. Maria cierpi podwójnie: po pierwsze z powodu śmierci Jezusa, a następnie z powodu niewyjaśnionego zniknięcia Jego ciała.

I kiedy stała pochylona przed grobem, z oczyma pełnymi łez, Bóg zaskoczył ją w najbardziej nieoczekiwany sposób. Święty Jan Ewangelista podkreśla jej permanentną ślepotę: nie zdawała sobie sprawy z obecności dwóch aniołów, którzy zadali jej pytanie, a nawet nic nie podejrzewa widząc mężczyznę stojącego za nią, którego uważa za ogrodnika. Odkrywa natomiast najbardziej wstrząsające wydarzenie w historii ludzkości, kiedy w końcu zostaje wezwana po imieniu: „Mario” (w. 16).

Jakże wspaniale pomyśleć, że pierwsze ukazanie się Zmartwychwstałego według Ewangelii, miało miejsce w sposób tak osobisty! Jest tutaj ktoś, kto nas zna, kto widzi nasze cierpienie i rozczarowanie, kto wzrusza się z naszego powodu i wzywa nas po imieniu. To prawo jest wyryte na wielu kartach Ewangelii. Wokół Jezusa jest wiele osób, które szukają Boga, ale najbardziej cudowne jest przede wszystkim to, że Bóg znacznie wcześniej troszczy się o nasze życie, które pragnie wydźwignąć, a żeby tego dokonać wzywa nas po imieniu, rozpoznając osobiste oblicze każdego. Każdy człowiek jest opowieścią miłości, którą Bóg pisze na tej ziemi. Każdy z nas jest historią miłości Boga… Każdego z nas Bóg wzywa po imieniu, zna nas z imienia, patrzy na nas, oczekuje nas, przebacza nam, okazuje cierpliwość. Czy to prawda czy też nie? Każdy z nas ma to doświadczenie.

A Jezus wzywa ją: „Mario!”: rewolucja jej życia, rewolucja mająca na celu przekształcenie życia każdego mężczyzny i kobiety zaczyna się od imienia, które rozbrzmiewa w ogrodzie pustego grobu. Ewangelie opisują nam szczęście Marii: zmartwychwstanie Jezusa nie jest radością dawaną kroplomierzem, ale kaskadą, która wpływa na całe życie. Życie chrześcijańskie nie jest utkane z wygodnego szczęścia, ale z fal, które zmiatają wszystko. Spróbujcie i wy pomyśleć teraz, w tej chwili z bagażem rozczarowań i porażek, które każdy z nas nosi w swoim sercu, że istnieje Bóg bliski nam, który wzywa nas po imieniu i mówi: „Wstań, przestań płakać, bo przyszedłem, aby cię wyzwolić”. Jakże to piękne!

ŹRÓDŁO:
http://archidiecezja.warszawa.pl/wiadomosci/maria-magdalena-apostolka-nadziei-papiez-franciszek-kontynuuje-cykl-katechez/


Papież spotkał się z prezydium rady Episkopatów Europy


Sekularyzacja, „zima demograficzna”, bezrobocie wśród młodzieży, zjawisko migracji i handel ludźmi – takie tematy omawiano podczas spotkania papieża Franciszka z Prezydium Rady Konferencji Biskupich Europy (CCEE). Do Watykanu przyjechali: przewodniczący kard. Angelo Bagnasco, dwaj wiceprzewodniczący kard. Vincent Nichols i abp Stanisław Gądecki oraz sekretarz generalny, prał. Duarte da Cunha.

Podczas spotkania – jak później relacjonował na konferencji prasowej kard. Bagnasco – stwierdzono, że „sekularyzacja pobudza nas do odnowionej ewangelizacji naszych Kościołów i naszych krajów”. Zwrócił uwagę, że sekularyzacja Europy jest formą neopoganizmu. Dusi ona Europę i odbiera jej ducha. – Życie tak, jakby Boga nie było jest zapowiedzią kultury śmierci. Ludzie się jednak reflektują i pytają, dokąd zmierza Europa. W sytuacji zaś osamotnienia wielu osób, powinniśmy być blisko ludzi – stwierdził włoski hierarcha.

Ze swej strony kard. Nichols zaznaczył, że ewangelizacja Europy rozpoczyna się od miłości do tego kontynentu, którego częścią jest Wielka Brytania, choć nie będzie już w Unii Europejskiej.

Do miłości do Europy nawiązał także abp Gądecki. „Mówiliśmy także o naszej tożsamości, o odniesieniu się do Europy. Naszym punktem wyjścia nie jest krytyka Europy albo odsądzanie od czci i wiary, ale miłość do naszego kontynentu. Zdajemy sobie sprawę, że Europa to rzeczywistość niezwykle bogata, od maleńkich krajów do dużych, od bogatych do biednych. W ramach tego projektu Europa podejmujemy także myśl Benedykta: na tyle, na ile uda się nawrócić Europę, na tyle nawrócą się także inne kontynenty. A to oznacza, że trzeba projekt ewangelizacyjny wziąć na serio, a widząc, że sekularyzacja pozbawia Europę duszy, czego dowodem są chociażby tak liczne samobójstwa pośród młodych ludzi i wszystkie kryzysowe sytuacje, które odbierają im nadzieję, trzeba pokazywać, że stworzenie bez Stwórcy niszczeje, ginie. Dlatego trzeba przypominać, iż człowiek z Bogiem jest bogatszy, niż człowiek bez Boga, człowiek z Bogiem ma rodzinę, a bez Boga jest sierotą. To są te tematy, które nam przyświecają” – powiedział wiceprzewodniczący CCEE w rozmowie z Radiem Watykańskim.

Podczas spotkania z Prezydium CCEE Franciszek mówił o konieczności dialogu ludzi młodych z dziadkami („przyszłość i historia w dialogu”), a także o leżącym mu szczególnie na sercu bezrobociu wśród młodych Europejczyków, które np. we Włoszech dotyczy już 40 proc., a w niektórych państwach południa kontynentu nawet 57-60 proc. młodzieży.

Papież podziękował Kościołom w państwach europejskich za podejmowane na miarę swych możliwości starania, by odpowiedzieć na kryzys migracyjny. Kard. Bagnasco ze swej strony zapewnił, że wysiłki te będą „kontynuowane i wzmacniane”.

Wreszcie Ojciec Święty wyraził przekonanie, że „handel ludźmi jest zjawiskiem, które stanowi formę niewolnictwa bardziej wyrafinowaną i z pewnością bardziej okrutną niż w przeszłości”.

– Ojciec Święty zwrócił uwagę na całą gamę wszystkich nieszczęść, które przetaczają się przez Europę począwszy od migracji, uchodźców, bezrobocia i depresji. Zwrócił także uwagę na dużą liczbę samobójstw, na brak nadziei dla młodzieży i ogólnie krytyczną sytuację młodzieży, która kształci się, a później nie znajduje pracy – ujawnił abp Gądecki.

Pytany przez dziennikarzy o różnice między Kościołami Europy wschodniej i zachodniej w kwestii pomocy migrantom, kard. Bagnasco stwierdził, że różnice istnieją na poziomie państw, a nie Kościołów. – To nie Kościoły, ale państwa budują mury – wskazał przewodniczący CCEE.

Wyjaśnił, że „biskupi wszystkich krajów europejskich są biskupami Kościoła katolickiego, dlatego odnoszą się do Ewangelii, do tradycyjnych zasad katolickiej doktryny i nieprzerwanego magisterium Ojca Świętego, które jest jasne dla wszystkich. Takie są inspirujące kryteria i tylko takie mogą być”.

Źródło:
http://archidiecezja.warszawa.pl/wiadomosci/sekularyzacja-bezrobocie-mlodych-pomoc-migrantom-papiez-spotkal-sie-z-prezydium-rady-episkopatow-europy/


„Reformacja przemyślana na nowo”


„Reformacja przemyślana na nowo” to tytuł sympozjum naukowego, jakie 13 maja zorganizował Papieski Wydział Teologiczny z okazji 500. rocznicy Reformacji. Sympozjum poprzedziła Msza św. odprawiona przez kard. Kazimierza Nycza, Wielkiego Kanclerza PWTW.

Ważnym głosem podczas sympozjum był wykład historyka bp. dr. hab. Grzegorza Rysia pt. „Reforma – Reformacja – Kontrreformacja. 500 lat temu i dziś”. Prelegent wyjaśnił znaczenie pojęć, które umieścił w tytule swojego referatu. Pokazał na przykładzie Polski, co można uważać za działania reformatorskie w Kościele, jakie działania należy zakwalifikować jako pozorowane reformy, a ponadto, co można uznać za kontrreformację. Wskazał też na jasne i ciemne strony działań kontrreformacyjnych.

Problematykę związaną ze Wspólną deklaracją w sprawie nauki o usprawiedliwieniu – podpisaną w 1999 r. przez Kościoły zrzeszone w Światowej Federacji Luterańskiej oraz Papieską Radę ds. Popierania Jedności Chrześcijan przedstawi ks. dr hab. Zbigniew Kubacki SJ z PWT Collegium Bobolanum. W referat pt. „Blisko i daleko” pokazał trzy różnice pomiędzy katolicką i luterańską teologią w zakresie nauki o usprawiedliwieniu. Dotyczą one współpracy człowieka z łaską Bożą, rozumienia pojęcia zasługi oraz natury usprawiedliwienia: czy jest ono tylko zewnętrzne czy jednak obejmuje wnętrze człowieka.

Natomiast ks. dr hab. Rajmund Porada z Uniwersytetu Opolskiego w referacie pt. „Wizje Kościoła” pokazał różnice między katolicką a protestancką eklezjologią. Przekonywał, iż Kościół katolicki traktuje Kościół jako sakrament (narzędzie zbawienia) i mistyczne ciało Chrystusa. Natomiast protestanci w centrum stawiają Pismo św. jako sposób na spotkanie z Chrystusem oraz osobistą wiarę w Niego jako sposób na zbawienie, w związku z czym nie widzą potrzeby istnienia Kościoła jako instytucji pośredniczącej czy działającej w imieniu Chrystusa.

Ostatnią część sympozjum stanowiła dyskusja panelowa pt. „Prawdziwa i fałszywa reforma Kościoła”, w której oprócz prelegentów udział wzięli: ks. dr Henryk Małecki z PWTW, ks. dr Dariusz Chwastek – proboszcz ewangelicko-augsburskiej parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie oraz pastor Andrzej Siciński z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Dyskusję poprowadził red. Grzegorz Polak. Dotyczyła ona m.in. problemu przyczyn, motywacji i konsekwencji działalności Marcina Lutra, a także obecnych relacji między Kościołem katolickim a Kościołami protestanckimi, w tym tego, czego wzajemnie się od siebie te Kościoły mogą dzisiaj uczyć.

Źródło:
http://archidiecezja.warszawa.pl/aktualnosci/kardynal-w-pokamedulskim-kosciele-na-bielanach-przewodniczyl-mszy-swietej-rozpoczynajacej-sympozjum-naukowe/


Wielki biznes i wiara: trudne wybory, wielkie potrzeby...


Wspólna modlitwa i spotkanie dyskusyjne to zaproszenie dla pracowników stołecznych korporacji ♦ Pracownicy korporacji nie afiszują się ze swoją religijnością, ale mają duże potrzeby duchowe ♦ "Korpoludki" spotykają się w III środy miesiąca ♦ Najbliższe spotkania: 17 maja i 21 czerwca

Ludzie, którzy osiągnęli pewną stabilizację w biznesie, zaczynają szukać czegoś więcej: jedni sportu, inni kultury, a jeszcze inni świata duchowego, który często jest na wyciągnięcie ręki – mówi w rozmowie z KAI Grzegorz Matya, pomysłodawca comiesięcznych Mszy św. „dla Korpoludków”, odprawianych w kościele pw. Wszystkich Świętych w warszawskim Śródmieściu. Wspólna modlitwa i spotkanie dyskusyjne to zaproszenie dla pracowników stołecznych korporacji.

Od początku roku z myślą o pracownikach warszawskich korporacji raz w miesiącu w śródmiejskim kościele pw. Wszystkich Świętych odprawiana jest Msza św., po której odbywa się dyskusja oparta o wybrany fragment Pisma Świętego. Na Mszy św. „dla Korpoludków” i „Spotkaniu z dyskusją o korpo-życiu” gromadzą się m.in. prawnicy, handlowcy, doradcy finansowi i osoby pracujące na kierowniczych stanowiskach warszawskich korporacji.

Jak mówi w rozmowie z KAI pomysłodawca projektu, Grzegorz Matya, który sam pracuje w korporacji, ten projekt jest próbą odpowiedzi na duchowe potrzeby osób pracujących w tym specyficznym środowisku.

– Pomysł wziął się z naszych rozmów i spotkań, z których wynikało, że wielu z nas żyje według pewnych wartości i ma swoje przemyślenia. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że ciężko nam znaleźć recepty na życie skierowane do takiej grupy, jak my – wyjaśnia inicjator projektu. To właśnie refleksji nad codziennymi wyzwaniami służy comiesięczna modlitwa, połączona z rozważaniem tekstu biblijnego.

„Ten fragment Pisma Świętego próbujemy odnieść do tego, co się dzieje w naszym życiu, więc nawet jeśli w rozmowie bierze udział tylko kilka osób, to jest ona bardzo interesująca, ze względu na zupełnie nowe spostrzeżenia i doświadczenia, którymi się dzielimy. To jest dyskusja typowo korporacyjna i ciekawe jest przeniesienie pewnych narzędzi i zachowań, które towarzyszą nam na co dzień właśnie do takiej dyskusji” – mówi Matya.

Pomysłodawca Mszy św. „dla Korpoludków” dodaje, że kolejne spotkania potwierdzają potrzebę rozmowy i wspólnych przemyśleń, a zainteresowanie inicjatywą rośnie z miesiąca na miesiąc. Tym bardziej, że – jak mówi – choć pracownicy środowiska korporacyjnego na co dzień nie afiszują się ze swoją religijnością i traktują ten temat z dystansem, mają jednak duże potrzeby duchowe.

Źródła:
http://archidiecezja.warszawa.pl/aktualnosci/msza-i-spotkania-dla-korpoludkow-duchowa-propozycja-dla-pracownikow-korporacji/


Jaki jest młody Kościół stolicy?
Wyniki ankiety przed synodem biskupów o młodzieży


W archidiecezji warszawskiej młode pokolenie (w wieku 16-29 lat) stanowi stosunkowo duży odsetek populacji mieszkańców. – Mamy ok. 220 tys. młodych katolików, którzy tu się urodzili i wychowali, tu się kształcą i podejmują pierwszą pracę. Ponadto, drugie tyle młodych przyjeżdża do Warszawy na studia lub do pracy, co w sumie daje ok. 450 tys. młodych (przy liczbie katolików w archidiecezji warszawskiej 1 mln 425 tys.). Młodzi to niemal 1/3 katolików archidiecezji warszawskiej, ale maksymalnie 20 proc. z nich regularnie uczestniczy co tydzień w niedzielnej mszy.

Gdzie Kościół ma kontakt z młodzieżą? Przede wszystkim w szkole. W lekcjach religii, w zależności od typu szkoły uczestniczy od 65% do ponad 96% uczniów. Parafia jest miejscem spotkania dla tej części młodych, która jest zainteresowana formacją duchową i przychodzi tu z pełnym przekonaniem.

Dwa przydatne „narzędzia” nawiązywania więzi Kościoła z młodzieżą to: konkursy wiedzy religijnej oraz szkolne rekolekcje wielkopostne. W konkursach bierze udział spora grupa młodych, którzy poszukują wiedzy, a konkursy są odpowiedzią na tę ich potrzebę.

Natomiast rekolekcje wielkopostne dla niektórych młodych są jedyną w roku okazją, by pójść do kościoła i przyjąć sakramenty.

Zdaniem ankietowanych, dla młodzieży ogromną szansą umożliwiającą dobry start życiowy jest dostęp do różnych technologii i wiedzy, możliwość podróżowania po całym świecie i poznawania rówieśników. Jednocześnie zauważają oni, że zarazem mogą to być zagrożenia: młodzi zdobędą wykształcenie, ale mogą zaniedbać rozwój duchowy, co ma konsekwencje przy późniejszym podejmowaniu decyzji o założeniu rodziny lub powołaniu kapłańskim czy zakonnym. W archidiecezji warszawskiej średnia wieku mężczyzn zawierających małżeństwo to 30 lat, kobiet – 28 lat. Natomiast średnia wieku kandydatów wstępujących do seminarium duchownego wynosi 25 lat (dane z ostatnich 5 lat). Przed laty, gdy kandydaci wstępowali zaraz po maturze, 25-latkowie przyjmowali już święcenia kapłańskie.

Spośród inicjatyw kościelnych, które cieszą się w archidiecezji warszawskiej największą popularnością wśród młodzieży wskazano na duszpasterstwa akademickie i wspólnoty w parafiach, które ożywiły się po Światowych Dniach Młodzieży. Nowym zjawiskiem jest wolontariat. Natomiast z ogólnopolskich inicjatyw największą popularnością cieszą się: Lednica, Przystanek Jezus i spotkania organizowane przez Wspólnotę z Taize.

Młodzież angażuje się też w pozakościelne zrzeszenia: harcerstwo, Skautów Europy i ruchy o charakterze patriotycznym i narodowym. Nowym zjawiskiem jest też zaangażowanie młodych w inicjatywy o charakterze sportowym – np. udział w różnych maratonach.

Czego oczekują od Kościoła młodzi w Polsce? W ankietach odpowiedzieli, że: czytelnego autorytetu, jasnego świadectwa i komunikatywnego języka. – Potrzebują przewodników wiary, którzy będą im też towarzyszyli w życiu codziennym – mówi ks. Zaperty.

Młodzi doświadczają kryzysu w rodzinie. W ankietach pojawiły się spostrzeżenia, że w rodzinach przestało się przekazywać wiarę. Rodzice zatroszczą się o chrzest, I komunię, ewentualnie bierzmowanie i święta, ale nie przekazują już wiary młodemu pokoleniu, dbają o to czasem dziadkowie. Rodzina nie jest już pierwszym miejscem rozeznawania powołania.

Największy wpływ na powołania w archidiecezji warszawskiej (rozumiane w szerokim sensie) mają 3 projekty duszpasterskie: kurs lektorski (wielu przyszłych księży, w czasie jego trwania zaczęło myśleć po raz pierwszy o kapłaństwie), formacja Ruchu Światło-Życie oraz organizowane przez parafie i zgromadzenia zakonne wyjazdy wakacyjne i rekolekcyjne dla młodzieży.

Źródła:
http://archidiecezja.warszawa.pl/aktualnosci/jaki-jest-mlody-kosciol-stolicy-archidiecezja-warszawska-zakonczyla-ankiete-przed-synodem-biskupow-o-mlodziezy-3/


Czemu nazywamy Maryję Wspomożycielką wiernych?
Słowo o najważniejszym wspomnieniu tygodnia (24.05)


Święto ustanowiono dekretem św. Kongregacji Obrzędów, z dnia 15 września 1815 r., jako wyraz wdzięczności papieża Piusa VII względem Matki Bożej za wyzwolenie z niewoli napoleońskiej, gdy po blisko pięcioletniej nieobecności na Stolicy Piotrowej - 24 maja 1814 r. uroczyście wrócił on do Rzymu. Święto obchodzono z początku tylko w ówczesnym Państwie Kościelnym, obecnie w licznych prowincjach kościelnych i niektórych zakonach. Episkopat Polski uzyskał w 1958 r. dekret św. Kongregacji Obrzędów z dnia 4 grudnia 1958 r.- zezwolenie Jana XXIII na obchód tego święta. 5 października 1962 r. został zatwierdzony nowy formularz mszalny i brewiarzowy. W nowym kalendarzu rzymskim figuruje jako wspomnienie 24 maja.

Maryja jest matką ludzkości w porządku łaski. II Sobór Watykański podkreśla tę rolę Maryi, wiążąc ją z Jej udziałem w odkupieniu dokonanym przez Chrystusa. Maryja współpracuje dobrowolnie w dziele zbawienia ludzkości. Matka Jezusa otrzymała dar powszechnego macierzyństwa duchowego. Jej macierzyństwo nie ogranicza się tylko do uczniów, jakby wynikało z "testamentu krzyża" - "Niewiasto, oto Syn Twój" ( J 19, 26).

Jezus umierając na krzyżu ustanowił głęboką więź między umiłowanym uczniem a Maryją. Stała się Ona niejako matką wszystkich chrześcijan. Sobór naucza, że macierzyństwo Maryi w ekonomii łaski trwa nieustannie. Pośrednictwo Jej wypływa z faktu Boskiego macierzyństwa. Jednak pośrednicząc w porządku łaski, nie przesłania jedynego i doskonałego pośrednictwa Chrystusa. Sobór wyjaśnił, że tytuł "Pośredniczka" niczego nie ujmuje ani nie przydaje godności i skuteczności działania Chrystusa, jedynego Pośrednika. Ona oręduje za nami w różnych potrzebach, modląc się do swego Syna. Dlatego to do Maryi w Kościele stosuje się tytuły: Orędowniczki, Wspomożycielki, Pomocnicy, Pocieszycielki.

Chrześcijanie wzywają Matkę Boga jako Wspomożycielkę, uznając Jej macierzyńską miłość, która dostrzega potrzeby dzieci i gotowa jest zawsze przyjść im z pomocą, szczególnie wtedy, gdy chodzi o ich zbawienie. Przeświadczenie o tym, że Maryja zna ludzkie cierpienia, pozwala często wiernym wzywać Jej pomocy. Modlimy się do Niej odmawiając różne modlitwy: różaniec, śpiewając antyfony Salve Regina i Pod Twoją Obronę. Jako Matka i Pośredniczka, Maryja przedstawia Chrystusowi nasze pragnienia i prośby, przekazując nam Boże dary, wstawiając się nieustannie za nami.

ŹRÓDŁA:
http://niezbednik.niedziela.pl/artykul/875/Swieto-Najswietszej-Maryi-Panny


LICZNIK ODWIEDZIN
dzięki uprzejmości stat.4u.pl

(KLIKNIJ LOGO)

stat4u