____________________________________
🍁 MSZE ŚW. W NIEDZIELE
są odprawiane w naszym kościele
o godz. 8.00, 10.00, 12.00 i 17.00.
🍁 EUCHARYSTIA W TYGODNIU:
w czerwcu codziennie o godz. 18.oo
🍁 NABOŻEŃSTWO CZERWCOWE
ku czci Serca Bożego
• w tygodniu:
do 11.06 - po mszy o 18.00,
od 12.06 - o 17.30,
• w niedziele - po Sumie o 12.oo.
🍁 SPOWIEDŹ
• codziennie 15 minut
PRZED każdą mszą świętą,
• w niedziele na mszach
o godz. 8, 10 i 12
także PODCZAS mszy świętych.
*
🍁 KANCELARIA PARAFIALNA
czynna w poniedziałki, środy i piątki
w godz. od 16.oo do 17.45,
z wyjątkiem I piątków miesiąca.
Tel. do ks. Proboszcza:
+48 22 756 16 48
_________________________________
🍁 PODZIĘKOWANIA
• Ks. Proboszcz serdecznie
dziękuje wszystkim,
którzy pomogli przygotować
liturgię i ołtarze
na procesję Bożego Ciała.
• Ks. Proboszcz wyraża
wdzięczność wszystkim
za pomoc w przygotowaniu
Jubileuszu 25-lecia kapłaństwa.
• Ks. Proboszcz dziękuje
za ofiary na remont dachu.
*
🍁 7 czerwca przypada
Dziesiąta Niedziela zwykła.
• W naszej diecezji
po raz 19. odbyło się
Święto Dziękczynienia
pod hasłem:
Dziękujemy za świadectwo wiary.
• Po każdej mszy była
zbiórka do puszki na budowę
Świątyni Opatrzności Bożej.
• Ewangelia niedzielna
- pod ogłoszeniami.
• Bieżące intencje
i terminy mszy świętych
możecie znaleźć powyżej
- w kalendarium.
• Pod chórem są do nabycia
nowe numery gazet i czasopism.
Zachęcamy do lektury.
• Msze święte można zamówić
w zakrystii i kancelarii.
*
🍁 1 czerwca pożegnaliśmy
śp. Sebastiana Ziętarę.
Wieczny odpoczynek
racz Mu dać Panie!
*
🍁 TYDZIEŃ W LITURGII:
🍁 NABOŻEŃSTWO CZERWCOWE
ku czci Serca Bożego
w tym tygodniu:
• od pon. 8.06 do czw. 11.06
po mszy o 18.00,
która każdego dnia
zakończy się procesją
wokół kościoła,
• w ten pt. i sob.
(12.06-13.06) - o 17.30
*
🍁 W poniedziałek 8 czerwca:
wspomnienie św. Jadwigi, Królowej
*Więcej o Patronce tygodnia
- pod ogłoszeniami
🍁 We wtorek 9 czerwca:
Święto Rocznicy Poświęcenia
katedry św. Jana Chrzciciela
🍁 Nasz parafialny chór
zaprasza na próby w środy
po Mszy wieczornej (ok. 18.30)
🍁 W czwartek 11 czerwca:
• Wspomnienie św. Barnaby Apostoła.
• Zakończenie dawnej
oktawy Bożego Ciała.
• Msza o 18.oo. Po procesji
błogosławieństwo wianków.
🍁 W piątek 12 czerwca:
• Uroczystość Najświętszego
Serca Pana Jezusa.
• Światowy Dzień Modlitw
o Uświęcenie Kapłanów.
• Odpust zupełny
za publiczne odmówienie
aktu wynagrodzenia
Sercu Pana Jezusa.
• Z racji Uroczystości
nie obowiązuje post
od pokarmów mięsnych.
🍁 W sobotę 13 czerwca:
• Wspomnienie Niepokalanego Serca
Najświętszej Maryi Panny.
• Msza o 18.oo
• Po mszy świętej
- NABOŻEŃSTWO FATIMSKIE
*Przynieśmy zabezpieczone
świece na procesję z figurką Maryi.
🍁 14 czerwca przypada
11 NIEDZIELA ZWYKŁA
• Ewangelia - pod ogłoszeniami.
• Nab. do Serca Bożego o 13.oo
*
🍁 19 czerwca o 17.oo
w szkole podstawowej w Mrokowie
odbędzie się Dzień Seniora.
*Zaproszenie przekazują
za naszym pośrednictwem
pedagodzy i uczniowie szkoły.
*
🍁 W dn. 21-22 czerwca
odbędzie się w naszej parafii
wizytacja kanoniczna.
• Odwiedzi nas
ks. bp Piotr Jarecki.
• 21 czerwca na mszy św. o 12.oo
nasza młodzież przyjmie
Sakrament Bierzmowania.
*Pamiętajmy o Nich w modlitwie.
*
🍁 Akademia Katolicka w Warszawie
prowadzi rekrutację na studia
na rok akademicki 2026/2027.
Więcej informacji
o ofercie edukacyjnej
można uzyskać na stronie:
https://akademiakatolicka.pl/
*
🍁 JAK MOŻNA WESPRZEĆ REMONT
i BIEŻĄCE POTRZEBY NASZEGO KOŚCIOŁA?
PROŚBA O WASZĄ POMOC
Wobec wielu wyzwań finansowych
związanych z bieżącym
funkcjonowaniem parafii prosimy
o wpłaty na konto parafialne.
Prosimy o zaznaczanie,
czy przelewy dotyczą tzw. tacy,
czy jest to ofiara za intencję mszy,
na sprzątanie kościoła itd.
NUMER KONTA NASZEJ PARAFII:
B.S. Lesznowola
03 8022 0000 0009 2542 2001 0001
W TYTULE PODAJĄC:
"Darowizna na cele kultu religijnego, taca"
- taką darowiznę wg obecnych przepisów prawa
można odpisać od podatku.
Wyrażamy wdzięczność za wszystkie
Wasze wpłaty na konto parafialne.
____________________________________
Wszystkim Parafianom i Gościom
życzymy błogosławionego tygodnia!
Pozdrawiamy naszych Chorych,
Jubilatów, Solenizantów
oraz Parafian przebywających
poza domem.
Polecamy Was nieustannie
opiece naszego Patrona,
św. Stanisława Kostki!
____________________________________
🍁 Kącik historyczny
na 12 czerwca
• Dominik Savio
został kanonizowany
przez Piusa XII (1954 r.)
• do Gdańska przybył Jan Paweł II.
Spotkał się m.in.
z młodzieżą na Westerplatte,
złożył kwiaty pod Pomnikiem
Poległych Stoczniowców.
Punktem kulminacyjnym wizyty
była Msza św. na Zaspie
dla około miliona osób (1987 r.)
• wystartowała TV Trwam (2003 r.)
• konsekrowano bazylikę
Matki Bożej Licheńskiej
w Licheniu Starym (2004 r.)
____________________________________
POZOSTAŁE OGŁOSZENIA,
CIEKAWE WYDARZENIA
🍁 7 czerwca o 18.oo
Kościół Środowisk Twórczych,
W-wa, ul Senatorska 18B,
zaprasza na Rozmowę o książce:
o. James Martin SJ – „Budując most”
Wstęp wolny.
*
🍁 W niedzielę 7 czerwca
kościół akademicki św. Anny,
W-wa, Krakowskie Przedmieście 68
zaprasza wszystkich studentów
na Akademicką Procesję Eucharystyczną,
która przejdzie od św. Anny
Traktem Królewskim
do kościoła Świętego Krzyża.
Mszy Świętej o 19.00
będzie przewodniczył
abp Adrian Galbas,
metropolita warszawski
*
🍁 17 czerwca (środa) o 19:30
Kino Mundek zaprasza
na największą projekcję filmu
CARLO ACUTIS. PLAN NA ŻYCIE
w Polsce! Seans w największej
sali kinowej – Multikino Złote Tarasy.
To będzie ostatni seans
tego filmu w Polsce.
Bilety do kupienia
w kasie Złotych Tarasów
w cenie 17 zł
na hasło Kino Mundek.
____________________________________
🍁 BIEŻĄCE AKCJE CHARYTATYWNE
- i TY możesz pomóc!
🍁 POMÓŻ TRĘDOWATYM i ich opiekunom!
Pomoc materialną można przekazać
za pośrednictwem rachunku bankowego
Fundacji Polskiej Raoula Follereau:
87 1240 1082 1111 0000 0387 2932
*Szczegóły tego dzieła na stronie:
https://follereau.org/?p=4723
____________________________________
POZOSTAŁE OGŁOSZENIA
*AKTUALNOŚCI Z ŻYCIA KOŚCIOŁA*
Oglądaj regularnie:
KOŚCIÓŁ Z BLISKA
www.kosciolzbliska.pl
Oglądaj online
AKTUALNE GODZINY EMISJI:
TVP 3, niedziela godz. 14:30
POWTÓRKA:
TVP 3, niedziela godz. 22.40
TVP 1, wtorek godz. 7.20
*
Oglądaj WIADOMOŚCI Z ŻYCIA KOŚCIOŁA online:
https://warszawa.tvp.pl/8425469/kosciol-z-bliska
*
POMÓŻ WARSZAWSKIEMU HOSPICJUM DOMOWEMU
Archidiecezjalny Zespół
Domowej Opieki Paliatywnej pomaga już od 25 lat.
Zespół hospicyjny swoim wsparciem obejmuje chorych
niezależnie od ich przekonań, uwzględniając
ich indywidualne potrzeby duchowe i religijne
Szczegółowe informacje: http://hospicjumdomowe.com/
WESPRZYJ HOSPICJUM - NUMER KONTA BANKOWEGO:
80 1020 1026 0000 1202 0247 4930
*
JAK POMÓC UBOGIM i BEZDOMNYM z Warszawy?
MOŻESZ WESPRZEĆ organizację charytatywną
SANT'EGIDIO - dane do przelewu:
FUNDACJA SANT'EGIDIO POLSKA
Adres: Wspólna 61 lok. 103, 00-687 Warszawa
Nr konta:
43 1750 0012 0000 0000 3519 5197 (BNP Paribas)
Tytuł: na cele statutowe lub ubodzy
*
TELEFON ZAUFANIA DLA MAŁŻEŃSTW W KRYZYSIE
Telefon zaufania będzie czynny od poniedziałku do piątku
w godz. 19:00-22:00. Aby skorzystać
z pomocy należy zadzwonić pod numer: 22 11 200 36.
Czas rozmowy ze specjalistą to ok. 30-40 minut,
wsparcie psychologiczne jest bezpłatne,
a pomoc w pełni anonimowa.
*
„ZRANIENI W KOŚCIELE”
to telefon zaufania 800 280 900
i katolickie środowisko wsparcia
dla osób dotkniętych przemocą seksualną w Kościele
Więcej informacji na www.zranieni.info
Modlitwa do św. Stanisława Kostki
Święty Stanisławie Kostko!
Obudź we mnie tęsknotę za tym,
co piękne i szlachetne.
Uproś mi łaskę rozpoznawania
Bożej woli i męstwo życia
zgodnie z Ewangelią.
Błogosław Ojczyźnie, naszym rodzinom,
ks. Proboszczowi i całej parafii.
Daj mi wiarę w modlitwie,
nadzieję w trudnościach,
daj miłość w działaniu!
Chcę czynić dobro i jak Ty - szukać Boga.
Twoje zawołanie:
Do wyższych rzeczy jestem stworzony,
i dla nich pragnę żyć,
niech będzie i moim zawołaniem. Amen.
*ŚWIĘTY STANISŁAWIE KOSTKO,
módl się za nami!
1. O, dobry Boże, uwielbiam Cię,
do Stasia Kostki modlitwy ślę,
*
bym, jak nasz Patron za ziemskich dni,
pragnął świętości i służył Ci!
2. Na Stanisława zasługi zważ,
On czcił Maryję, Jej trzymał straż.
*
Niech dopomaga w dojściu do bram,
gdzie na nasz czeka Maria i Pan.
3. Pragniemy sławić gorliwość Twą,
i uczynkami pomnażać ją.
*
A Ty, mrokowski Patronie nasz,
miłością, zdrowiem, łaskami darz!
4. Naszą parafię w opiece miej,
o Stanisławie, pomagaj jej,
*
By tu w Mrokowie, wśród "krętych dróg",
w sercach parafian królował Bóg! (x2)
*Słowa - organista
*Melodia - Adam Kowalski
*Tekst inspirowany śpiewem do patrona Warszawy,
oraz uzdrowienia z epidemii - błog. Władysława z Gielniowa.
EWANGELIA na NIEDZIELĘ
dn. 7 czerwca 2026 r.
Ewangelia (Mt 9, 9-13)
Powołanie Mateusza
Słowa Ewangelii
według Świętego Mateusza
Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» A on wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i zasiadło wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?»
On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”. Bo nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
*
EWANGELIA na NIEDZIELĘ
dn. 14 czerwca 2026 r.
Ewangelia
(Mt 9, 36 – 10, 8)
Rozesłanie Dwunastu
Słowa Ewangelii
według Świętego Mateusza
Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».
Święty Tomasz z Akwinu w swoim dziele Glossa continua super Evangelia (Catena aurea) wskazuje, że powołanie Mateusza jest dowodem na to, iż Bóg wybiera ludzi nie ze względu na ich zasługi, lecz przez Swoje miłosierdzie.
Doktor Anielski nauczał o tym wydarzeniu (opisanym w Ewangelii wg św. Mateusza Mt 9,9) następujących kwestii:
Wybór z miłosierdzia, a nie z zasług:
Podkreślał, że Jezus powołując publicznego grzesznika i celnika, ukazuje potęgę Swojej łaski. Odrzuca w ten sposób logikę ludzkich osiągnięć.
Moc powołania:
W pismach Świętego Tomasza z Akwinu powołanie jest definiowane jako wewnętrzne poruszenie umysłu i woli człowieka, którego dokonuje sam Bóg. Akwinata zaznacza, że serce człowieka nawraca się do Boga dlatego, że Bóg pierwszy pociąga je do siebie.
Zaskakujący kontrast:
Zauważa, że Bóg celowo posługuje się tym, co świat odrzuca – ludźmi słabymi i grzesznikami (celnikami) – aby ukazać, że wiara i cuda opierają się na mocy Bożej, a nie na ludzkich kalkulacjach.
W ten sposób powołanie Mateusza staje się dla św. Tomasza wzorem tego, jak działa Boża łaska – potrafi przemienić każdego grzesznika, jeśli ten odpowie na Boże wezwanie.
Źródło:
Google Ai:
Co mówi św. Tomasz z Akwinu
o powołaniu Mateusza?
Główna zasługa w rozpowszechnieniu kultu Najświętszego Serca przypadła św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690) z klasztoru wizytek w Paray-le-Monial. Pan Jezus wielokrotnie objawiał świętej swoje Serce, a czcicielom Serca obiecywał liczne łaski. W piątek 10 czerwca 1675 r., po oktawie Bożego Ciała, miało miejsce ostatnie objawienie Jezusowego Serca świętej Małgorzacie Marii Alacoque. Jezus powiedział do niej: “Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci Mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję”.
Do Stolicy Apostolskiej napływały potem liczne prośby o zatwierdzenie kultu i święta Serca Pana Jezusa, Rzym jednak długo się wahał. Po dokładnych badaniach Stolica Apostolska uznała wiarygodność objawień św. Małgorzaty Marii i zezwoliła na obchodzenie tego święta. Pierwszy zatwierdził je papież Klemens XIII w 1765 r. Na dzień uroczystości wyznaczono – zgodnie z żądaniem, które Jezus przedstawił św. Marii Małgorzacie – piątek po oktawie Bożego Ciała. Pius IX w. r. 1856 rozszerzył to święto na cały Kościół. On również 31 grudnia 1899 r. oddał Sercu Jezusowemu w opiekę cały Kościół i rodzaj ludzki. Papież Pius XI encykliką “Miserentissimus Redemptor” dodał do święta oktawę. Ogłosił także formularz mszalny i oficjum święta. Pius XII zaś opublikował w 1956 r. specjalną encyklikę “Haurietis aquas”, poświęconą czci Jezusowego Serca.
Wśród najpopularniejszych form kultu Serca Jezusa oprócz samej uroczystości jest odprawiane przez cały czerwiec nabożeństwo do Serca Jezusa, Litania do Serca Jezusowego a także akt zawierzenia Sercu Jezusa. Również liczne zakony i bractwa poświęcone są Sercu Jezusa. Najbardziej znane zgromadzenia to: sercanie, sercanki, Bracia Serca Jezusowego, siostry Sacre Coeur oraz urszulanki Serca Jezusa Konającego. Wśród bractw najliczniejsze jest Bractwo Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa, powstałe dzięki inicjatywie zgromadzenia sióstr wizytek, do którego należała św. Małgorzata Maria Alacoque.
Źródło:
https://www.niedziela.pl/artykul/43735/Uroczystosc-Najswietszego-Serca-Pana?utm_source=niezbednikKatolika&utm_medium=PanelPamietajMobile&utm_campaign=PanelPamietajMobile
1,2 miliona ludzi uczestniczyło 7 czerwca we Mszy św. i procesji Bożego Ciała z Leonem XIV w Madrycie. To ponad dwukrotnie więcej niż spodziewali się organizatorzy. Dzień wcześniej wielkie rzesze młodzieży przyszły na spotkanie z Ojcem Świętym. Hiszpanie pokochali Papieża.
Drugi dzień podróży apostolskiej Leona XIV do Hiszpanii, niedziela 7 czerwca, miał szczególną wymowę. Papież przewodniczył uroczystej Mszy Świętej na Placu de Cibeles i procesji Bożego Ciała, z udziałem 1,2 mln osób. Po południu spotkał się z członkami Zakonu św. Augustyna w Nuncjaturze Apostolskiej. O 18:00 odbyło się spotkanie ze światem kultury. Na zakończenie dnia Papież udał się do rezydencji Kardynała Arcybiskupa Madrytu na kolację.
W Hiszpanii uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa obchodzona jest w niedzielę. W wydarzeniu wzięło udział 1,2 miliona wiernych, dwa razy więcej niż się spodziewano. Papież przypomniał, że jest to dzień szczególny, który przywraca nas do korzeni wiary. Zaapelował o powrót do Jezusa obecnego w Eucharystii.
Żywy Bóg obecny wśród nas
Leon XIV wskazał, że procesje Bożego Ciała nie są jedynie „folklorystycznym reliktem”, ale „chodzi tu o wiarę w obecność Pana Zmartwychwstałego, który żyje i nadal przechodzi pośród nas”. Dodał: „Jest On Bogiem bliskim, który idzie ze swoim ludem”.
Papież zaapelował do Hiszpanów, „aby religijność, która od wieków ożywia ten kraj, nie była muzeum przeszłości, które się zwiedza, lecz szkołą wiary, z której także dzisiaj można czerpać”. Przestrzegł przed uleganiem pokusie „pokładania ufności w innych bożkach i karmienia się chlebem, który nie nasyca”.
Ojciec Święty zachęcił do otwarcia się na spotkanie z Bogiem. „Zaczerpnijmy na nowo z tego eucharystycznego źródła, które nie zamyka nas w prywatnej pobożności, lecz posyła nas, abyśmy nieśli orzeźwienie naszym braciom i siostrom, rodzinom, biednym, cierpiącym oraz tym, którzy utracili nadzieję”.
„Niech Pan Jezus obecny w Eucharystii sprawi, abyście stawali się chlebem łamanym, dawanym i ofiarowywanym, tak aby pełnia życia mogła rozkwitać w was, w waszych rodzinach i w waszym kraju” - podsumował Papież.
Spotkanie z rodziną augustiańską
Przed udaniem się do hali Movistar Arena na wieczorne spotkanie z przedstawicielami świata kultury, Leon XIV spotkał się z ok. 220 augustianami z różnych wspólnot oraz licznymi członkami rodziny augustiańskiej w Hiszpanii. Papież podkreślił, że wspólnota i jedność serc wśród augustianów mogą być przesłaniem dla świata.
Czy Europa byłaby sobą bez Chrystusa?
Ostatnim niedzielnym wydarzeniem podczas podróży Papieża do Hiszpanii było spotkanie zatytułowane: „Tworzenie sieci ze światem kultury, sztuki, gospodarki i sportu”. Zanim swoje przesłanie wygłosił Leon XIV, kilkoro przedstawicieli kultury, ekonomii i sportu podzieliło się swoimi świadectwami, m.in. aktor Antonio Banderas.
„Czy naprawdę można sądzić, że Europa – którą tak bardzo kochamy – byłaby sobą bez śladu wiary?” - pytał Papież. Podkreślił też: „Nadal aktualne pozostaje wołanie moich Poprzedników: Nie lękajcie się! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Jezus Chrystus niczego nam nie odbiera, a daje nam wszystko”.
Papież wezwał, by dzisiejsze pokolenia zadały sobie pytanie, co pozostawią następcom. „Kiedy z uwagą kontemplujemy te wspaniałe dzieła stworzone przez poprzednie pokolenia, nieuchronnie pojawia się pytanie, które dotyczy nas wszystkich: jakie dziedzictwo pozostawiamy przyszłości, a zatem jaki rodzaj wspólnoty budujemy?” – mówił Leon XIV.
Leon XIV zachęcił do współtworzenia społeczeństwa, w którym „czas zostaje przeniknięty wiecznością, kultura strzeże pamięci i sprzyja dialogowi, edukacja wspiera poszukiwanie prawdy w duchu krytycznego myślenia, sztuka budzi zachwyt i rodzi szlachetne uczucia, przedsiębiorczość uznaje godność osoby ludzkiej, a praca pozostaje źródłem nadziei”.
(...)
Źródło:
https://www.vaticannews.va/pl/papiez/news/2026-06/ponad-milion-wiernych-na-mszy-leon-xiv-madryt.html
https://www.vaticannews.va/pl/papiez/news/2026-06/boze-cialo-w-madryt-1-2-miliona-osob-z-papiez-leon-xiv.html
Atmosfera, wiara i silne poczucie wspólnoty co roku przyciąga na Pola Lednickie tysiące pielgrzymów. Nie inaczej jest w tym roku. Trwa jubileuszowe 30. Ogólnopolskie Spotkanie Młodych Lednica 2000.
Lednica – zaczęło się w 1996 roku
Spotkanie na Lednicy początkowo miało być pierwszym i jedynym, ale stało się tradycją. W 1997 roku na Polach Lednickich stanęła Brama Ryba. Wówczas z pielgrzymką do Polski był papież Jan Paweł II. Jego helikopter zniżył lot i papież skierował kilka słów do wiernych zgromadzonych na lednickich polach.
Rok później spotkanie odbyło się pod hasłem „Nigdy sami”. Na Polach Lednickich było wówczas 40 tysięcy pielgrzymów. Kolejne lata przynosiły coraz bardziej rozbudowaną formułę, z roku na rok program spotkania był coraz bogatszy. A ojciec Jan Góra uczył jak przekładać wiarę na kulturę.
W 2002 roku na Lednicy kilka par wzięło ślub właśnie w czasie Spotkania Młodych, które odbywało się pod hasłem „Wesele w Kanie Galilejskiej”. Rekordowy pod względem frekwencji był rok 2004 – wówczas nad Jeziorem Lednickim zgromadziło się prawie 180 tysięcy pielgrzymów z całej Polski i zza granicy. Spotkanie odbyło się pod hasłem „Daj się złowić w sieć miłości”. Lednica rosła w siłę.
2005 rok przyniósł pierwszy cios dla Lednicy. Odszedł papież Jan Paweł II, papież, który Lednicy błogosławił i Lednicę wspierał. Mimo wszystko Lednica przetrwała. Kolejnym ciosem była niespodziewana śmierć ojca Jana Góry. Dominikanin odszedł nagle w grudniu 2015 roku, a na czerwcowym spotkaniu zapraszał młodych na kolejne.
Nie przeszkodziła nawet pandemia
XX Lednica została przygotowana przez przyjaciół ojca Jana, lednicką wspólnotę i nowych duszpasterzy. Wielu ludzi przyjechało tu wówczas, by odwiedzić grób ojca Jana i za dzieło Lednicy podziękować.
Idea spotkań jest wciąż żywa i młodzi wciąż odpowiadają na zaproszenie wysłane kiedyś przez ojca Jana, a później przez jego następców. Lednicy nie zatrzymała nawet pandemia – bo choć poprzez obostrzenia covidowe zakazane były wówczas duże zgromadzenia i spotkania, w latach 2020–2021 Lednica odbyła się w trybie on-line.
Wciąż wysyłając sygnał znad Jeziora Lednickiego z informacją, że tu bije chrzcielne źródło Polski. Od 2022 spotkania znów odbywają się pod Bramą Rybą, zawsze w pierwszą sobotę czerwca – kiedy to lednickie pola stają się największym kościołem w Polsce i znów tysiące młodych ludzi przyjeżdża, odpowiadając na wysłane kiedyś zaproszenie.
Bo choć każde spotkanie to inna idea, inna myśl przewodnia, ale to wciąż te same fundamenty: spotkanie z Bogiem, spotkanie z człowiekiem i to wszystko we wspólnej modlitwie, w entuzjazmie wiary.
Tegoroczne spotkanie na Lednicy jest już 30. i odbywa się pod hasłem „Genesis”.
Źródło:
https://poznan.tvp.pl/93676684/lednica-2026-spotkanie-mlodych-jan-gora-jubileusz-lednica-genesis-pola-lednickie
Już 7 czerwca 2026 roku pod hasłem „Dziękujemy za świadectwo wiary” odbędą się obchody XIX Święta Dziękczynienia.
W roku 10. rocznicy otwarcia dla wiernych drzwi Świątyni Opatrzności Bożej pragniemy wspólnie dziękować Bogu za ludzi, którzy swoją postawą oraz niezłomnością niosą świadectwo wiary i pomagają nam trwać w jedności z Chrystusem. „Chcemy, by z tego miejsca, warszawskiego Wilanowa płynęło narodowe dziękczynienie za wolność, za wiarę i za każdego z Was. By ta Świątynia była też miejscem zawierzenia Bogu tego, co przed nami” – zachęca abp Adrian Galbas SAC, metropolita warszawski.
Szczególnym wydarzeniem tegorocznego Święta będzie wprowadzenie do Świątyni relikwii dwojga wielkich świadków wiary: bł. Bolesławy Lament, założycielki Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny – w 35. rocznicę jej beatyfikacji oraz bł. Józefa Stanka, pallotyna i męczennika II wojny światowej – w 110. rocznicę jego urodzin. W samo południe 7 czerwca uroczystej Mszy świętej dziękczynnej będzie przewodniczył i wygłosi homilię abp Tadeusz Wojda SAC, metropolita gdański, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
Po Mszy świętej, w godz. 14:00-18:00 najmłodszych wraz z rodzicami zapraszamy do specjalnie przygotowanego dla nich Miasteczka z grą terenową, animacjami, warsztatami i innymi atrakcjami. W Miasteczku na rodziny z dziećmi czekać będzie gra terenowa: „Mały ja – wielka misja”, czyli kreatywna podróż z mapą „Ucznia-misjonarza”, nawiązująca do hasła roku duszpasterskiego w Polsce. Wśród atrakcji wyróżnić warto: barwne warsztaty łowickie, warsztaty śpiewu przygotowane przez Dziecięcy Zespół Pieśni i Tańca „Zduny” czy ekspozycję z prezentacją militariów przygotowaną przez Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej. Jak co roku nie zabraknie dmuchańców, zjeżdżalni, kolejki szynowej czy szczudlarzy. Zapraszamy również do Ruchomego Teatru XXI Wieku dla Dzieci ukazującego historię Polski w 24 scenach teatru lalkowego.
„Dzięki powstającemu Sanktuarium wielu ludzi odkrywa, jak troskliwa jest Boża Opatrzność. Proszę Was dziś o dalsze wsparcie tej budowy. Pragniemy, aby wnętrze sakralne Świątyni nabrało pełnego wyrazu artystycznego. Ufam, że w najbliższym czasie uda się rozpocząć prace projektowe nad koncepcją wystroju i jego realizacją. Mam jednak świadomość, że rozwój duchowy, jak i materialny tego miejsca, jest możliwy tylko dzięki współpracy naszej wspólnoty. Z okazji Święta Dziękczynienia 7 czerwca w wielu diecezjach zostanie zorganizowana zbiórka przykościelna na rzecz Świątyni. Za każdy dar serca już teraz dziękuję” – zwraca się do wszystkich abp Adrian Galbas SAC.
ŹRÓDŁO:
https://parafiaopatrznoscibozej.pl/2026/05/12/zaproszenie-na-xix-swieto-dziekczynienia/
Pierwsza encyklika Leona XIV wpisuje się w kontekst 135. rocznicy ogłoszenia encykliki Rerum Novarum. Pierwsza encyklika Prevosta dotyczy „ochrony osoby ludzkiej” i troski o człowieka w epoce rewolucji cyfrowej. Po raz pierwszy AI będzie wiodącym tematem dokumentu papieskiego.
Encyklika Leona XIV ukazała się 25 maja dokładnie tydzień po pierwszej inauguracji jego pontyfikatu.
„Wspaniała ludzkość stworzona przez Boga stoi dziś przed decydującym wyborem: wznieść nową wieżę Babel czy zbudować miasto, w którym zamieszkają razem Bóg i ludzkość”. Tak zaczyna się pierwsza encyklika papieża Leona XIV, Magnifica Humanitas , podpisana przez papieża dokładnie 135 lat po encyklice Rerum Novarum Leona XIII .
Encyklika energicznie potwierdza społeczną naukę Kościoła. Świat 135 lat temu przeżywał rewolucję przemysłową, a dziś przeżywa rewolucję cyfrową. Encyklika Ojca Świętego nie jest napisana tylko z myślą o sztucznej inteligencji, który wychodzi z założenia, że technologia, podobnie jak przemysł 135 lat temu, nie jest „siłą antagonistyczną wobec człowieka”. Jednak, podobnie jak przemysł, „nie jest neutralna, ponieważ przybiera oblicze tych, którzy o niej myślą, finansują ją, regulują i z niej korzystają”.
Papież zaznacza, że „fundamentalna godność każdej osoby nie jest nabyta ani zasłużona, ani nie trzeba jej udowadniać”. Albowiem każda osoba jest stworzona na obraz i podobieństwo Boga.
I nie jest przypadkiem, że papież Leon XIV, zajmując się wielkimi problemami obecnych czasów, kładzie duży nacisk na osobę, a w Magnifica humanitas , i w sposób decydujący i stanowczy potwierdza podstawowe prawo osoby, jakim jest prawo do życia „od poczęcia do naturalnego końca”: aborcja, zabijanie niewinnych istot i eutanazja są „absolutnie niegodziwymi wyborami”.
Następnie pojawiają się refleksje na temat tego, jak niemoralna, a zatem niedopuszczalna, jest „jakakolwiek próba lub plan wyeliminowania lub podporządkowania narodu”; na temat potrzeby powszechnego przeznaczenia dóbr, a co za tym idzie, znaczenia zapewnienia, aby wiedza i technologia nie były skupione w rękach nielicznych; na temat sprawiedliwości społecznej, która musi gwarantować równy dostęp do szans dla wszystkich, chronić najsłabszych oraz przeciwdziałać nienawiści i dezinformacji (i w tym kontekście „decydującym testem” jest zbadanie, jak społeczeństwo traktuje migrantów, uchodźców i osoby przesiedlone, ponieważ ujawnia to, „czy idea sprawiedliwości jest napędzana strachem, czy braterstwem”.W swoim historycznym dokumencie Leon XIII bronił godności człowieka wobec nierówności społecznych i wyzysku robotników, dając początek Katolickiej Nauce Społecznej.
Jak podaje komunikat Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, nowa encyklika Magnifica humanitas nosi datę 15 maja 2026 roku.
Podczas publicznej prezentacji encykliki, która odbyła się 25 maja w Watykanie Ojciec Święty był obecny a podczas prezentacji udział wzięli przedstawiciele Kościoła, świata nauki oraz środowisk zajmujących się rozwojem nowych technologii.
Źródło:
https://www.polacywewloszech.com/2026/06/01/pierwsza-encyklika-leona-xiv-magnifica-humanitas-jest-troska-o-czlowieka-w-dobie-sztucznej-inteligencji/
Nie ma co ukrywać, oczekiwanie jest ogromne, a tematy liczne – tak dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Matteo Bruni określił podczas konferencji prasowej nastroje przed czwartą zagraniczną podróżą apostolską Leona XIV. Od 6 do 12 czerwca Papież będzie przebywać w Hiszpanii, gdzie odwiedzi Madryt, Barcelonę oraz Wyspy Kanaryjskie, poświęci wieżę na Bazylice Gaudiego, wygłosi przemowę w parlamencie.
Tematy, które Papież podejmie w swoich 22 przemówieniach oraz spotkaniach w Hiszpanii, to m.in pokój, rozbrojenie, jedność, młodzież, kultura, nowe technologie, migracje, a także zachęta skierowana do Kościoła, który ma jeszcze wiele do powiedzenia na różnych poziomach.
Wielka podróż i liczne spotkania
„Nie ma co ukrywać, oczekiwanie jest ogromne” – rozpoczął Matteo Bruni podczas prezentacji programu i szczegółów pielgrzymki Papieża do Hiszpanii.
W podróży, która odbędzie się w dniach 6–12 czerwca, Papież odwiedzi miasta i regiony, pokonując w sumie około 2500 kilometrów. Spodziewanych jest w sumie pół miliona wiernych, którzy spotkają Leona XIV podczas różnych wydarzeń.
Dyrektor Biura Prasowego wskazał na wielokulturowe tradycje Hiszpanii, a także na tradycję intelektualną Hiszpanii, w tym na szkołę w Salamance, gdzie w XVI wieku spotkały się teologia scholastyczna i prawo międzynarodowe, dając początek refleksji nad prawami człowieka i godnością osoby.
Hiszpania jest także ojczyzną wielkich świętych, takich jak Jan od Krzyża i Teresa z Ávili, których myśl – jak zauważył – pozostaje profetycznie aktualna wobec współczesnych wyzwań.
Tematy podróży
W Hiszpanii Ojciec Święty spotka się z przedstawicielami Kościoła i instytucji publicznych, a także z tysiącami młodych ludzi, rodzin oraz osobistości ze świata sportu, kultury i rozrywki.
Dialog między Kościołem, polityką i kulturą jako narzędziami przezwyciężania polaryzacji oraz refleksja nad postępem technologicznym i ludzkim - również w świetle encykliki Magnifica Humanitas - będą głównymi osiami 23 wystąpień Papieża w Hiszpanii, obejmujących przemówienia, pozdrowienia i homilie.
Jednym z kluczowych tematów będzie pokój i kwestia rozbrojenia.
Głos Kościoła
Wizyta Ojca Świętego ma być także impulsem impulsem dla Kościoła w Hiszpanii, który może w pełni uczestniczyć w debacie publicznej jako jej konstruktywny element - stwierdził dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej.
Wspomniał również o kwestii obrony „każdego życia, zwłaszcza gdy jest najbardziej kruche”. Do tego obszaru należy także dramatyczne zjawisko migracji, które osiągnie szczególne znaczenie podczas wizyty Papieża w portach Wysp Kanaryjskich - miejscu w ostatnich latach naznaczonym tragediami ludzkimi i rodzinnymi, związanymi z tysiącami przybywających migrantów tzw. szlakiem atlantyckim.
Na Wyspach Kanaryjskich Papież pozna historie migrantów, wysiłek ich przyjmowania, ale zobaczy także miejsce misjonarzy i świętych, którzy stąd wyruszali, by nieść Ewangelię światu.
Spotkanie z ludem i jego wiarą
Wcześniej jednak będą Madryt i Barcelona oraz Sagrada Familia z jej głęboką symboliką wiary. Papież odwiedzi tę bazylikę w setną rocznicę śmierci Gaudíego - 10 czerwca.
Leon XIV - wskazał Bruni - udaje się do społeczeństwa silnie zsekularyzowanego, ale jednocześnie mającego głęboko zakorzenioną tradycję chrześcijańską, obecną nadal w odniesieniach kulturowych i nie tylko.
To będzie również spotkanie z wiarą ludu, wciąż związanego z tradycjami religijnymi, takimi jak procesje (Papież weźmie udział w procesji Bożego Ciała w niedzielę 7 czerwca), który „nie zamyka się w kościołach, ale idzie ulicami”.
Nie jest to - jak podkreślono, nawiązując do znanego określenia papieża Franciszka - „wiara-muzeum”, lecz „wiara płodna dla przyszłości”. (...)
ŹRÓDŁO:
https://www.vaticannews.va/pl/papiez/news/2026-06/leon-xiv-podroz-apostolska-hiszpania-madryt-gaudi-barcelona.html
Żyła zaledwie 25 lat, a jednak wystarczyło to, żeby zapisać się w historii naszego kraju jako król Polski, wybitna postać, ale przede wszystkim tak krótki czas życia wystarczył, by osiągnąć świętość
Z Węgier do Polski
Jadwiga była trzecią i najmłodszą córką króla Węgier i Polski, Ludwika Andegaweńskiego oraz Elżbiety, księżniczki bośniackiej. Urodziła się w 1373 lub 1374 r. Rodzice planowali dla Jadwigi małżeństwo z Wilhelmem Habsburgiem. Dzieci połączono warunkowym ślubem, by go dopełnić w ich wieku dojrzałym. W chwili zawarcia ślubu warunkowego Jadwiga miała zaledwie 4 lata. Jednak plany pokrzyżowała śmierć starszej siostry Jadwigi – Katarzyny. Kiedy w roku 1383 zmarł Ludwik, dostojnicy polscy rozpoczęli starania, by Jadwiga objęła po nim rządy w Polsce. 16 października 1384 r., mając zaledwie 10 lat, została uroczyście koronowana na Wawelu, na króla Polski. W naszej historii jest to jedyny przypadek, gdy królem została kobieta.
15 lutego 1386 r. Jadwiga poślubiła wielkiego księcia litewskiego Władysława Jagiełłę. Wydarzenie to dało początek Unii Polsko-Litewskiej. Na decyzję Jadwigi o poślubieniu starszego o 20 lat Litwina wpłynęła z pewnością perspektywa korzyści, które wynikały z tego małżeństwa nie tylko dla Polski, ale dla całego chrześcijaństwa. Po przyjęciu chrztu Jagiełło zaangażował się w wykorzenianie pogaństwa na Litwie i wprowadzanie nowej wiary.
Na Polskim tronie
Jadwiga w sprawach politycznych nie chowała się bynajmniej za plecami męża. Prowadziła ożywioną korespondencję z Krzyżakami, szukając w międzyczasie sojuszników do nadchodzącej wojny z zakonem, doprowadziła do zgody między Władysławem Jagiełłą a jego rywalem, Witoldem, poprowadziła wyprawę wojskową na Ruś Czerwoną i przyjęła hołd lenny Mołdawii. Nawiązała ścisły kontakt z papieżem Urbanem VI i Bonifacym IX.
Serca poddanych pozyskała sobie jednak przede wszystkim niezwykłą dobrocią. Stawała w obronie bezbronnych i najuboższych. Mimo młodego wieku, we wszystkich podejmowanych przez królową działaniach widać było jej osobowość i silne cechy charakteru. Jej duchowość cechowała się ścisłym związkiem życia czynnego i kontemplacyjnego, według słów, jakie skierował do niej Chrystus z wawelskiego krucyfiksu: „Czyń, co widzisz!”. Każda jej decyzja była przemodlona, jak na przykład kwestia ślubu z Jagiełłą. Sprawowanie władzy pojmowała jako służbę. Jej życie mistyczne i apostolskie, małżeńskie i dworskie tworzyło harmonijną jedność budzącą powszechny podziw. Nie żałowała pieniędzy na stawianie nowych kościołów, a czasem nawet sama doglądała prac przy budowie. Do najpilniejszych trosk Jadwigi należało odnowienie Akademii Krakowskiej. Założył ją Kazimierz Wielki w 1364 r., jednak za rządów Ludwika Węgierskiego Akademia podupadła. Jadwiga oddała wszystkie swoje klejnoty na jej odnowienie. 22 marca 1399 r. Jadwiga urodziła córkę, której na chrzcie dano imię na cześć babki oraz papieża: Elżbieta Bonifacja. Niestety po zaledwie trzech tygodniach dziewczynka zmarła, a kilka dni później, 17 lipca 1399 r., w wieku 25 lat, w wyniku komplikacji po porodzie, zmarła również matka. Ciało Jadwigi spoczęło w podziemiach katedry na Wawelu.
Długa droga na ołtarze
Już w 1426 r. arcybiskup gnieźnieński Wojciech Jastrzębiec rozpoczął formalny proces kanoniczny. Niestety pieniądze, które miały być przeznaczone na przeprowadzenie procesu kanonizacyjnego zostały wydane na wojnę z Krzyżakami. Dopiero po blisko pięciuset latach starania o beatyfikację podjęli na nowo kard. Adam Stefan Sapieha i kard. Karol Wojtyła. Beatyfikacja odbyła się 31 maja 1979 r. w Rzymie, a kanonizacja 8 czerwca 1997 r. w Krakowie.
Źródło:
https://www.niedziela.pl/artykul/137771/nd/Sw-Jadwiga-Krolowa-%E2%80%93-wzor?utm_source=niezbednikKatolika&utm_medium=PanelDzienMobile&utm_campaign=PanelDzienMobile
Nie możemy pozostawać obcymi lub milczącymi widzami liturgii – przypomniał Papież podczas środowej audiencji generalnej. Ojciec Święty podkreślił, że liturgia angażuje ciało, umysł i serce człowieka, a jej obrzędy, znaki i symbole prowadzą do autentycznego spotkania z Bogiem.
Liturgia nie zna biernych widzów
Papież przypomniał, że Sobór Watykański II pomógł Kościołowi na nowo odkryć bogactwo liturgii obecne już w świadomości pierwszych chrześcijan i nauczaniu Ojców Kościoła. Jak zaznaczył, obrzędy nie są jedynie zewnętrzną oprawą sakramentów ani zbiorem ceremonii ustanowionych przez człowieka. Stanowią one drogę, przez którą wierni otrzymują dar Boży i uczestniczą w misterium wiary.
Papież podkreślił, że liturgia przynosi owoce wtedy, gdy wierni nie pozostają „obcymi lub milczącymi widzami”, ale uczestniczą w niej całymi sobą. Dzięki temu uczą się słuchać słowa Bożego, oddawać Bogu cześć, budować braterskie relacje oraz odkrywać siebie jako wspólnotę zjednoczoną jedną wiarą.
Obrzęd formuje człowieka
Ojciec Święty zwrócił uwagę, że obrzęd nadaje kształt nie tylko celebracji liturgicznej, ale także życiu chrześcijanina. To właśnie poprzez liturgię rodzi się duchowa wrażliwość, która pozwala dostrzegać obecność Boga działającego w świecie.
Papież zauważył, że współczesny człowiek często przedkłada spontaniczność nad ustalone formy. Tymczasem liturgiczny rytm nie ogranicza wolności, lecz pomaga odnaleźć to, co naprawdę istotne. Obrzędy wyrywają człowieka z nieustannego pośpiechu i logiki wydajności, ucząc doświadczenia darmowości oraz pierwszeństwa Bożej łaski.
„Poprzez uroczystą prostotę swoich rytmów obrzęd przerywa gorączkową aktywność i przywraca nas temu, co najistotniejsze” – wskazał Leon XIV.
Znaki, które prowadzą do misterium
Papież przypomniał, że liturgia posługuje się językiem znaków i symboli. To właśnie przez znaki widzialne dokonuje się uświęcenie człowieka. Ich znaczenie zakorzenione jest zarówno w stworzeniu i ludzkiej kulturze, jak i w historii zbawienia, a pełnię osiąga w osobie Jezusa Chrystusa.
Szczególnym przykładem jest woda. Jej symbolika obecna jest na kartach całego Pisma Świętego już od opisu stworzenia świata, przez potop, przejście Izraelitów przez Morze Czerwone i chrzest Jezusa w Jordanie, aż po wodę wypływającą z przebitego boku Chrystusa. W liturgii staje się ona znakiem chrztu, przez który człowiek zostaje zanurzony w śmierci i zmartwychwstaniu Pana.
Odkryć na nowo język liturgii
Nawiązując do listu apostolskiego Desiderio desideravi papieża Franciszka oraz refleksji Romano Guardiniego, Leon XIV przypomniał, że jednym z najważniejszych zadań formacji liturgicznej jest ponowne nauczenie człowieka rozumienia symboli. Podkreślił przy tym, że żywa i pobożnie sprawowana liturgia pozostaje najlepszą drogą do spotkania z Bogiem, które dokonuje się poprzez zaangażowanie całego człowieka: ducha, duszy i ciała.
Źródło:
https://www.vaticannews.va/pl/papiez/news/2026-06/leon-xiv-liturgia-angazuje-cialo-umysl-i-serce.html
W seminarium Redemptoris Mater w Madrycie we wtorek 2 czerwca, odbyła się uroczystość zamknięcia etapu diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Sługi Bożej Carmen Hernández, współinicjatorki - wraz z Kiko Argüello - Drogi Neokatechumenalnej
Uroczystości, w której uczestniczyło 650 osób, przewodniczył kard. José Cobo Cano, arcybiskup Madrytu. Podpisał dekret zamknięcia etapu diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego Służebnicy Bożej Carmen Hernández Barrera, współinicjatorki Drogi Neokatechumenalnej. Nastąpiło to po prawie dziesięciu latach od jej śmierci, która miała miejsce 19 lipca 2016 roku w Madrycie, oraz po prawie czterech latach od rozpoczęcia procesu 4 grudnia 2022 roku.
Kiko i Carmen – to oni założyli Drogę Neokatechumentalną
Carmen Hernández była nie tylko współzałożycielką Drogi Neokatechumenalnej i misjonarką przez ponad 52 lata, ale także znawczynią i przekazicielką odnowy Soboru Watykańskiego II.
Urodzona w Ólvedze w 1930 roku, Carmen „przez 52 lata w sposób wędrowny głosiła Ewangelię w wielu diecezjach na całym świecie” – przypomniał na wstępie uroczystości postulator etapu diecezjalnego Carlos Metola, podkreślając zwłaszcza jej zapał apostolski oraz miłość do Jezusa Chrystusa.
Grób Carmen – wyjaśnił Metola – stał się miejscem licznych wizyt wiernych, którzy przychodzili przede wszystkim, aby prosić Boga o łaski i dary za jej wstawiennictwem. Do dziś odwiedziło to miejsce 120 tysięcy osób z 107 różnych krajów. W księdze odwiedzających znajdują się również wpisy dziękczynne za otrzymane łaski i dobrodziejstwa. Łącznie zebrano około 74 tysięcy adnotacji.
Wyraźnie poruszony, głos zabrał następnie Kiko, który wraz z Carmen przez ponad pięćdziesiąt lat prowadził misję ewangelizacyjną będącą „owocem Soboru Watykańskiego II” – jak powiedział. „Bez niej Droga Neokatechumenalna nie istniałaby” – kontynuował.
Przypomniał również pragnienie Carmen, by głosić Ewangelię ubogim: pracowała w najbiedniejszych dzielnicach Barcelony, a potem chciała wyjechać do Boliwii, by pomagać górnikom, jednak Bóg „czekał na nią” w 1965 roku w barakach Palomeras Altas w Madrycie. Tam zdecydowała się naprawdę współpracować z Kiko dopiero wtedy, gdy ówczesny arcybiskup, Casimiro Morcillo, potwierdził tę misję.
Była to kobieta wyjątkowa – wspominał dalej Kiko – o wielkiej hojności, która zgodziła się pozostać w cieniu. „Za rozprzestrzenianiem się Drogi kryła się ukryta miłość, jaką miała do Chrystusa” – zakończył Kiko, powierzając Matce Kościoła nowy etap rzymski procesu beatyfikacyjnego.
Proces beatyfikacyjny
Teraz sprawa beatyfikacji współinicjatorki Drogi Neokatechumenalnej będzie badana w Rzymie. Aby mogło dojść do beatyfikacji, Watykan musi potwierdzić heroiczność cnót kandydatki na ołtarze, jak również uznać cud za jej przyczyną.
Źródło:
https://stacja7.pl/ze-swiata/coraz-blizej-beatyfikacji-carmen-wspolzalozycielki-neokatechumenatu-zakonczyl-sie-etap-diecezjalny/
Pochylają się nad nią nie tylko teologowie, ale i badacze nowych technologii. Nic dziwnego, bo i temat ważny, i ranga dokumentu bardzo wysoka. Tu każde słowo ma znaczenie. Rodzi się jednak pytanie, czy polskojęzyczni czytelnicy "Magnifica humanitas", czyli pierwszej encykliki Leona XIV, dowiedzą się, co dokładnie napisał papież. Przekład na język polski budzi bowiem wątpliwości. Słyszymy wręcz komentarze o konieczności opublikowania poprawionej wersji.
Na błędy i nieścisłości w przekładzie w encyklice "Magnifica humanitas" papieża Leona XIV zwrócił uwagę ks. dr Grzegorz Strzelczyk. Po ukazaniu się papieskiego dokumentu teolog w swoich mediach społecznościowych zaczął punktować niejasności w tłumaczeniu, porównując brzmienie poszczególnych fragmentów w języku polskim, angielskim i włoskim, niektórych także w niemieckim, francuskim i hiszpańskim.
"Chyba mamy kilka encyklik" - komentuje duchowny przy jednym z przykładów. Ten dotyczy frazy: "należy do samej istoty życia Kościoła", która w języku angielskim brzmi: "is an intrinsic aspect of her life", a po włosku: ""appartiene intimamente alla vita della Chiesa". "W kluczowych zdaniach naprawdę ma znaczenie, czy coś należy do istoty, należy istotowo, jest niezbywalnym aspektem czy może ściśle/intymnie przynależy. To nie jest wszystko to samo" - komentuje ks. Strzelczyk.
W innym z kolei fragmencie duchowny zwraca uwagę na istotną zmianę - gdzie w wersji angielskiej Bóg kocha osoby, a w wersji polskiej kocha ich godność (po polsku: "w sprzeczności z ich nieograniczoną godnością, nieskończenie umiłowaną przez Pana", po angielsku: "in stark contrast to their immeasurable dignity as persons infinitely loved by the Lord").
Wskazuje też przykład, gdzie w wersji polskiej pojawia się słowo, którego nie ma ani po angielsku, ani po włosku, ani niemiecku, francusku i hiszpańsku. Chodzi o "naród", który we fragmencie: "wiążących ją z innymi, z narodami i z całym stworzeniem", wskakuje na miejsce angielskiego "specific populations" czy włoskiego "ai popoli".
Encyklika przepuszczona przez kościelną enigmę
Wpisy teologa - liczne, powyżej tylko pojedyncze przykłady - nie zostały bez komentarzy. A w nich? Od oburzenia manipulacją i cenzurą po kpinę i żarty. Na przykład, że tłumacz pewnie użył maszyny szyfrującej, czyli kościelnej enigmy - albo że tłumaczącego kurialistę wspierał agent AI trenowany w listach pasterskich.
Sam ks. Strzelczyk zaleca "daleko idącą ostrożność przy polskiej wersji 'Magnifica humanitas'".
- Niestety podzielam dystans księdza doktora Grzegorza Strzelczyka. Wielka szkoda, że ktoś nie przyłożył się bardziej - mówi w rozmowie z Interią ks. dr hab. Józef Kloch, prof. UPJP2, medioznawca i badacz sztucznej inteligencji.
Jak dodaje, "ma też świadomość, że przekłady to nie jest łatwa rzecz". - Zwłaszcza jeżeli mówimy o tekstach interdyscyplinarnych, a taka jest encyklika Leona XIV. Dotyczy i teologii, i sztucznej inteligencji, do tego trzeba dodać katolicką naukę społeczną. Encyklika była pracą zespołową, przekład również powinien taki być - wskazuje.
Tylko co to znaczy, że encyklika była pracą zespołową? Przecież to dokument papieża, swego rodzaju orędzie.
Ks. prof. Józef Kloch: "Podobnie jak dokumenty organizacji międzynarodowych, sejmowe czy rządowe są pisane przez grupę osób, tak obszerne i interdyscyplinarne dokumenty papieskie są konsultowane z ekspertami, którzy pracują nad ich konkretnymi częściami". - Takim specjalistą jest między innymi Ron Ivey z Uniwersytetu Harvarda, ekspert AI. Z pewnością w pracę nad encykliką "Magnifica humanitas" było zaangażowanych więcej takich osób. Oczywiście papież jest inicjatorem prac i ostateczna redakcja w całości zależy od niego" - wskazuje. (...)
Źródło:
https://wydarzenia.interia.pl/religia/news-wieza-babel-w-watykanie-co-naprawde-napisal-papiez-leon-xiv,nId,23491559
Centralne uroczystości Bożego Ciała, 4 czerwca 2026 roku, rozpoczną się o godz. 10.00 Mszą Świętą pod przewodnictwem metropolity warszawskiego abp. Adriana Galbasa. Bezpośrednio po niej z Archikatedry Warszawskiej wyruszy procesja do czterech ołtarzy
Procesja przejdzie z bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela ul. Świętojańską, placem Zamkowym, Krakowskim Przedmieściem, ul. Królewską na pl. Piłsudskiego. Najświętszy Sakrament będzie niesiony w zabytkowej monstrancji z Bazyliki Świętego Krzyża, a ochraniać go będzie baldachim z parafii archikatedralnej. Przy każdym z ołtarzy zostanie odczytana Ewangelia.
Z archikatedry do pierwszego ołtarza monstrancję poniesie abp Adrian Galbas, do drugiego ołtarza – bp Michał Janocha, a do trzeciego ołtarza bp Rafał Markowski. Do czwartego ołtarza biskup polowy Wiesław Lechowicz w asyście generałów Wojska Polskiego.
Ołtarze, które zostaną wzniesione przy kościele akademickim św. Anny, kościele seminaryjnym oraz kościele sióstr wizytek, zaprojektowały prof. dr hab. Joanna Walendzik-Stefańska i mgr Marta Chodorek z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Ołtarz na placu Piłsudskiego przygotowuje Ordynariat Polowy Wojska Polskiego.
Pierwszy ołtarz
W kompozycji pierwszego ołtarza przy kościele akademickim św. Anny wykorzystano dwa freski Benozzo Gozzoliego: Kazanie do ptaków i Najdroższa Krew Chrystusa, znajdujących się w dawnym kościele św. Franciszka w Montefalco. Świątynia ta pełni obecnie funkcję muzeum miejskiego Museo Civico di Montefalco z wyeksponowanym w absydzie cyklem dwunastu malowideł, przedstawiających sceny z życia św. Franciszka z Asyżu.
Benozzo Gozzoli, uczeń bł. Fra Angelico, to malarz wczesnorenesansowy, który ukończył freski w Montefalco w 1452 roku. Umieszczone w zwieńczeniu kompozycji daty „1226–2026” upamiętniają 800. rocznicę śmierci św. Franciszka. Brązowa kolorystyka tła nawiązuje do koloru franciszkańskiego habitu oraz symbolizuje cnoty szczególnie związane z duchowością franciszkańską: pokorę, prostotę i ubóstwo.
Ołtarz zbuduje Duszpasterstwo Akademickie św. Anny, a oprawę muzyczną zapewni Chór Akademicki św. Anny i Warszawski Chór Międzyuczelniany.
Drugi ołtarz
Tło drugiego ołtarza przy kościele seminaryjnym przedstawia fresk nazywany Komunią apostołów, namalowany około roku 1440 przez bł. Fra Angelico. Oryginał znajduje się w klasztorze San Marco we Florencji, w celi nr 35 w części przeznaczonej dla braci konwersów.
Kompozycje tła dopełniają herby warszawskich Cechów Rzemieślniczych. Z boku umieszczono podobiznę św. Franciszka z Asyżu z XIII-wiecznego sanktuarium Panagia Kera na Krecie i słowa bł. Carla Acutisa o Eucharystii.
Ołtarz zbudują rzemieślnicy, a za oprawę muzyczną będzie odpowiadać Warszawski Chór Papieski im. św. Jana Pawła II.
Trzeci ołtarz
Trzeci ołtarz przy kościele sióstr wizytek przedstawia sceny Zesłanie Ducha Świętego (Pentecoste) z cyklu Życie Chrystusa. Obraz autorstwa Giotta di Bondone, malowany w technice tempery na desce, był kiedyś własnością bratanka króla, księcia Stanisława Poniatowskiego. Obecnie dzieło znajduje się w kolekcji National Gallery w Londynie.
Nad kompozycją umieszczono fragment Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan. Z boku ołtarza umieszczono logo V Synodu Archidiecezji Warszawskiej i wizerunek św. Franciszka.
Ołtarz zbudują Nadzwyczajni Szafarze Komunii Świętej, a oprawę muzyczną zapewni Chór Archikatedry Warszawskiej.
Czwarty ołtarz
Centralną część czwartego ołtarza na pl. Piłsudskiego stanowi symbolika nowej odznaki pamiątkowej Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, wprowadzonej decyzją Ministra Obrony Narodowej. Jest to pierwszy w historii oficjalny znak Duszpasterstwa Polowego w Polsce.
Kompozycja ołtarza nawiązuje swoją kolorystyką i formą do sztandaru Wojska Polskiego, harmonijnie łącząc symbole narodowe i religijne. W centrum umieszczono najważniejszy znak uroczystości Bożego Ciała – rozpromienioną Hostię, przypominającą o rzeczywistej obecności Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Otacza ją element zaczerpnięty z odznaki Ordynariatu Polowego. Jego podstawę stanowi krzyż inspirowany pasyjką księdza Ignacego Skorupki – kapelana Wojska Polskiego, który oddał życie podczas Bitwy Warszawskiej w 1920 roku. Karminowa barwa krzyża przypomina o męczeńskiej krwi Chrystusa i ofierze tych, którzy służą Bogu i Ojczyźnie. Zwieńczenie krzyża stanowi złota korona, symbol królewskiej godności Chrystusa oraz opieki Matki Bożej nad narodem polskim.
W podstawę krzyża wpisana została złota litera „M”, oznaczająca Maryję – Królową Polski i Hetmankę Żołnierza Polskiego. W górnej części widoczne są złote języki ognia, symbolizujące obecność i działanie Ducha Świętego. W dolnej części znajduje się złota tarcza amazonek – historyczny element wojskowej symboliki.
Całość tworzy kompozycję przywodzącą na myśl sylwetkę orła wojskowego, znaku siły, wierności i służby Rzeczypospolitej. Dodatkowym elementem odznaki jest dewiza „Deo et Patriae” – „Bogu i Ojczyźnie”, która od wieków wyraża ideały przyświecające polskim żołnierzom i kapelanom wojskowym.
Ołtarz przypomina, że źródłem wszelkiej służby, poświęcenia i miłości do Ojczyzny jest Chrystus obecny w Eucharystii, a wiara i patriotyzm od pokoleń stanowią fundament duchowego dziedzictwa naszego narodu.
Ołtarz zbuduje Wojsko Polskie, a oprawę muzyczną zapewni Chór Reprezentacyjny Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego.
Przy czwartym ołtarzu kazanie wygłosi metropolita warszawski abp Adrian Galbas.
Na zakończenie procesji uczestnicy odśpiewają dziękczynne “Te Deum”, a po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem nastąpi zakończenie procesji.
Bezpośrednio po zakończeniu procesji na pl. Piłsudskiego zostanie odprawiona Msza Święta dla tych, którzy wcześniej nie uczestniczyli w Eucharystii w Archikatedrze Warszawskiej.
ŹRÓDŁO:
https://archwwa.pl/aktualnosci/uroczystosc-najswietszego-ciala-i-krwi-chrystusa-w-warszawie-centralna-procesja-przejdzie-z-archikatedry-warszawskiej-na-plac-pilsudskiego/
Dziewięciu męczenników salezjańskich, którzy zginęli in odium fidei („z nienawiści do wiary”) w niemieckich nazistowskich obozach zagłady Auschwitz i Dachau w latach 1941-1942, zostanie włączonych w poczet błogosławionych Kościoła katolickiego. Mszy św. beatyfikacyjnej 6 czerwca o godz. 10.00 w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie będzie przewodniczył prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro.
Dziewięciu męczenników salezjańskich, którzy zginęli in odium fidei – „z nienawiści do wiary” w niemieckich nazistowskich obozach zagłady – Auschwitz i Dachau – w latach 1941-1942 zostanie włączonych w poczet błogosławionych Kościoła katolickiego. Dekret o ich męczeństwie 24 października 2025 roku zatwierdził papież Leon XIV. Beatyfikacja odbędzie się 6 czerwca 2026 roku w Sanktuarium św. Jana Pawła II na krakowskich Białych Morzach. Miejsce uroczystości nawiązuje do historii powołania kapłańskiego młodego Karola Wojtyły, parafianina z krakowskich Dębnik i świadka aresztowania sześciu z dziewięciu salezjanów-męczenników.
„Beatyfikacja ta jest publicznym uznaniem ich świadectwa wiary, które okazało się silniejsze niż przemoc, strach i śmierć. W realiach totalitarnej nienawiści II wojny światowej pozostali wierni Chrystusowi, Kościołowi i swojemu salezjańskiemu powołaniu aż do końca. Ich życie i męczeństwo pokazują, że wiara nie jest ideą, lecz decyzją, która w chwilach próby domaga się odwagi i wierności. Uroczystość ta nie jest jedynie wspomnieniem tragicznej historii, lecz celebracją zwycięstwa miłości nad złem. Jest też ukazaniem piękna ich salezjańskiego powołania, które realizowało się w różnych miejscach ich posługi dla młodzieży. Ich męczeństwo nie było aktem desperacji, ale świadomym przyjęciem Krzyża jako drogi wierności Bogu i człowiekowi. Drogi kontynuacji ofiarowania swojego życia Chrystusowi i poświęcenia go w akcie profesji” – czytamy na stronie, poświęconej beatyfikacji.
ŹRÓDŁO:
https://www.ekai.pl/6-czerwca-beatyfikacja-meczennikow-salezjanskich/
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa to święto, podczas którego wierni pod przewodnictwem kapłanów biorą udział w uroczystej procesji ulicami miasta zlokalizowanymi w sąsiedztwie kościoła. Znajdują się tam cztery ołtarze na Boże Ciało, obok których czyta się cztery, różne Ewangelie.
Ołtarze na Boże Ciało to nieodłączny element Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa to święto nakazane, co oznacza, że wszyscy wierni tego dnia zobowiązani są uczestniczyć we Mszy świętej. Ponadto jest to święto ruchome – przypada 60 dni do Wielkanocy, w pierwszy czwartek po uroczystości Trójcy Świętej.
Boże Ciało to jedna z najważniejszych kościelnych uroczystości. To właśnie tego dnia mamy niepowtarzalną okazję, by celebrować swoją wiarę, by wyjść na ulice miasta i dać świadectwo. Ma ona charakter radosny i dziękczynny. Podczas procesji wierni sypią kwiaty, po których przechodzi celebrans trzymający Najświętszy Sakrament. Śpiewane są pieśni dziękczynne o Ciele i Krwi Chrystusa, a także Suplikacje.
Ołtarze na Boże Ciało
Ołtarze na Boże Ciało to niewątpliwie jedne z najważniejszych elementów tej uroczystości. W trakcie procesji wierni zatrzymują się przy nich, a księża odczytują fragmenty Ewangelii. Cztery Ołtarze symbolizują właśnie – cztery Ewangelie, a ponadto cztery strony świata, gdzie należy głosić Chrystusa.
W uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa buduje się cztery ołtarze pod gołym niebem, które dekoruje się zielonymi gałązkami i kwiatami. Dekoruje się ponadto ulice i domy w emblematy religijne – to dzień, kiedy chrześcijanie dają świadectwo wiary w Chrystusa. Wówczas unosi się zapach kadziła, a dziewczynki w białych strojach bądź strojach ludowych, sypią kwiaty.
Procesja Eucharystyczna zatrzymuje się przy czterech ołtarzach, przy których śpiewane są perykopy ewangeliczne: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana.
ŹRÓDŁO:
https://stacja7.pl/wiara/oltarze-na-boze-cialo-dlaczego-sa-cztery/
Boże Ciało w Łowiczu od lat przyciąga tysiące mieszkańców, pielgrzymów, fotografów i turystów z całej Polski oraz zagranicy. To wyjątkowe połączenie religii, folkloru, historii i żywej tradycji, które sprawia, że jedno z najważniejszych świąt kościelnych zamienia się tutaj w prawdziwe święto kultury regionu łowickiego. W tym roku uroczystości odbędą się 4 czerwca. Dlaczego warto tego dnia odwiedzić Łowicz? Powodów jest kilka.
1. Najpiękniejsza procesja w Polsce
Największą atrakcją jest oczywiście słynna procesja Bożego Ciała. Ulicami miasta przejdą setki mieszkańców ubranych w tradycyjne łowickie stroje ludowe, zwane pasiakami. Kolorowe spódnice, haftowane elementy garderoby, kwiaty, sztandary i feretrony tworzą widowisko, które od lat zachwyca mieszkańców, turystów i fotografów.
Procesja przechodzi ulicami Starego Rynku, 11 Listopada, Końskiego Targu, Tkaczew i 3 Maja, zatrzymując się przy czterech pięknie udekorowanych ołtarzach.
2. Tradycja, która może trafić na listę UNESCO
Łowicz od kilku lat zabiega o wpisanie procesji Bożego Ciała na Międzynarodową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Dla miasta i całego regionu byłoby to ogromne wyróżnienie.
Przyjazd na tegoroczne uroczystości to okazja, by na własne oczy zobaczyć wyjątkowe wydarzenie, które ma szansę dołączyć do najcenniejszych zjawisk kultury na świecie.
3. Po procesji wszyscy idą na „bobiki”
Dla wielu mieszkańców to obowiązkowy punkt programu. „Bobiki” to tradycyjny jarmark i stoiska handlowe, które od pokoleń towarzyszą obchodom Bożego Ciała.
Rok temu wróciły na swoje dawne miejsce na Błoniach, odzyskując wyjątkowy klimat, który pamiętają starsi łowiczanie. W tym roku wśród straganów pojawi się blisko 200 wystawców. To świetna okazja, by kupić regionalne produkty, pamiątki, zabawki czy spróbować lokalnych przysmaków. (..)
ŹRÓDŁO:
https://lowiczanin.info/kultura/boze-cialo-w-lowiczu-2026-8-powodow-dla-ktorych-warto-tu-przyjechac-choc-raz-w-zyciu/c2T8jLP0FOHEAPqDKqSZ
W kaplicy Domu Arcybiskupów Warszawskich abp Adrian Galbas wręczył dekrety nowym proboszczom i administratorom parafii. Metropolita warszawski mianował również nowego dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego oraz Domu Rekolekcyjno-Formacyjnego „Dobry Zakątek”
Abp Adrian Galbas mianował ks. Marcina Ośkę nowym dyrektorem Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. Ks. Marcin Ośko zastąpi na tym urzędzie ks. Łukasza Przybylskiego, który został ustanowiony administratorem parafii św. Wojciech BM w Płochocinie.
Ks. Maciej Jaszczołt został mianowany nowym dyrektorem Domu Rekolekcyjno-Formacyjnego „Dobry Zakątek”.
Metropolita warszawski wręczył dekrety trzem nowym proboszczom oraz siedmiu administratorom parafii. Księża obejmujący parafię po raz pierwszy rozpoczną posługę jako administratorzy, ale z pełnią uprawnień przysługujących proboszczowi.
Abp Galbas zwrócił uwagę, że duchowni obejmujący nowe funkcje mogą odczuwać niepewność, jednak każdy kapłan otrzymał “charyzmat Boży, którego Bóg nie cofa”. Nawiązując do słów św. Pawła skierowanych do Tymoteusza, podkreślił, że Bóg „nie dał nam ducha bojaźni, lecz mocy, miłości i trzeźwego myślenia”.
Metropolita warszawski zachęcał, aby kapłani byli pasterzami „pełnymi mocy”, gotowymi mierzyć się z trudnościami i problemami pojawiającymi się w parafiach. – Macie swoje doświadczenia, macie swoje talenty, macie swoje możliwości, macie charyzmę. Chciałbym, żeby ludzie, do których pójdziecie, zobaczyli w was pasterzy, którzy ich kochają – podkreślił abp Galbas.
Przywołując słowa św. Grzegorza Wielkiego, wskazał, że „jeśli kocha się ludzi, pokocha się także miejsce, do którego zostało się posłanym”.
Abp Galbas podziękował duchownym za gotowość do podjęcia nowych zadań.
Księża obejmą nowe obowiązki 1 lipca 2026 roku. (...)
Proboszczowie odchodzący z urzędu
Ks. prałat Henryk Bartuszek, po przejściu na emeryturę ustanowiony rezydentem w parafii św. Jakuba Ap. w Warszawie na Ochocie, w dekanacie ochockim.
Ks. kanonik Dariusz Boguszewski, po przejściu na emeryturę ustanowiony rezydentem w parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Pruszkowie, w dekanacie pruszkowskim.
Ks. prałat Włodzimierz Czerwiński, po złożeniu urzędu proboszcza parafii św. Stanisława BM w Sobikowie, w dekanacie czerskim, zamieszka w domu rodzinnym.
Ks. kanonik Marcin Loretz, po złożeniu urzędu proboszcza św. Wojciecha BM w Płochocinie, w dekanacie błońskim, podejmie pracę w duszpasterstwie polonijnym poza Polską.
Ks. kanonik Zygmunt Niewęgłowski, po złożeniu urzędu proboszcza parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Męczenników Rzymskich w Warszawie, w dekanacie ursuskim, ustanowiony rezydentem w tej parafii.
Ks. kanonik Wojciech Tomczyszyn, po złożeniu urzędu proboszcza parafii MB Fatimskiej w Warszawie, w dekanacie ursuskim, ustanowiony rezydentem w tej parafii.
Ks. kanonik Marek Wolniewicz, po przejściu na emeryturę ustanowiony rezydentem w parafii MB Częstochowskiej w Piastowie, w dekanacie pruszkowskim.
Nowi proboszczowie
Ks. kanonik Sławomir Gocałek, powołany na urząd proboszcza parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Męczenników Rzymskich w Warszawie, w dekanacie ursuskim i odwołany z urzędu proboszcza parafii Przemienienia Pańskiego w Boglewicach, w dekanacie wareckim.
Ks. prałat prof. dr hab. Franciszek Longchamps de Bérier, ustanowiony proboszczem parafii św. Jakuba Ap. w Warszawie na Ochocie, w dekanacie ochockim i zwolniony z funkcji rezydenta w tej parafii.
Ks. Jarosław Stolarczyk, ustanowiony proboszczem parafii MB Częstochowskiej w Piastowie, w dekanacie pruszkowskim i zwolniony z urzędu proboszcza parafii św. Jadwigi Królowej w Żabieńcu, w dekanacie piaseczyńskim.
Nowi administratorzy
Ks. Michał Bogdan, ustanowiony administratorem parafii Przemienienia Pańskiego w Boglewicach, w dekanacie wareckim i zwolniony z urzędu wikariusza parafii św. Zygmunta w Słomczynie, w dekanacie konstancińskim.
Ks. Jarosław Borowiecki, ustanowiony administratorem parafii św. Stanisława BM w Sobikowie, w dekanacie czerskim i zwolniony z urzędu wikariusza parafii Świętej Rodziny w Warszawie, w dekanacie ursuskim.
Ks. Paweł Conder, ustanowiony administratorem parafii Dobrego Pasterza w Warszawie, w dekanacie wolskim i zwolniony z urzędu wikariusza parafii MB Częstochowskiej w Piastowie, w dekanacie pruszkowskim.
Ks. Marek Chróścik, ustanowiony administratorem parafii MB Fatimskiej w Warszawie, w dekanacie ursuskim i zwolniony z urzędu wikariusza parafii Ofiarowania Pańskiego w Warszawie, w dekanacie ursynowskim.
Ks. Paweł Kudlak, ustanowiony administratorem parafii św. Jadwigi Królowej w Żabieńcu, w dekanacie piaseczyńskim i zwolniony z urzędu wikariusza parafii św. Floriana Męczennika w Mogielnicy, w dekanacie mogielnickim.
Ks. kanonik dr Łukasz Przybylski, ustanowiony administratorem parafii św. Wojciech BM w Płochocinie, w dekanacie błońskim i zwolniony z funkcji Dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.
Ks. Arkadiusz Śledzik, ustanowiony administratorem parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Pruszkowie, w dekanacie pruszkowskim i zwolniony z urzędu wikariusza parafii Świętej Trójcy w Błoniu, w dekanacie błońskim.
Źródło:
https://archwwa.pl/aktualnosci/zmiany-personalne-w-archidiecezji-warszawskiej-abp-galbas-wreczyl-dekrety-ksiezom-powolanym-na-nowe-urzedy/
Bartosz Sobczyk jeszcze kilka lat temu był piłkarzem Stali Mielec. Zrezygnował z piłki nożnej, wybierając drogę kapłaństwa. "Gra Ksiądz w najlepszej drużynie świata - Drużynie Pana Boga" - podkreślono podczas mszy prymicyjnej.
Bartosz Sobczyk był obiecującym, młodym piłkarzem. W 2019 roku podpisał profesjonalny kontrakt z PGE Stalą Mielec, której jest wychowankiem – występował w zespołach młodzieżowych i rezerwach.
Jego kontrakt z wówczas pierwszoligowym zespołem miał obowiązywać dwa lata, jednak zawodnik już po roku rozwiązał go. W wieku zaledwie 21 lat postanowił zakończyć piłkarską karierę i wybrać zupełnie inną drogę. Poszedł do seminarium.
„Gra Ksiądz w najlepszej drużynie świata – Drużynie Pana Boga”
W minioną sobotę, w Katedrze Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie, podczas uroczystej liturgii pod przewodnictwem biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża, czternastu diakonów przyjęło sakrament święceń w stopniu prezbiteratu. Wśród nich był także Bartosz Sobczyk.
W niedzielę w rodzinnej parafii odbyła się msza prymicyjna nowo wyświęconego kapłana. Kiedyś grał Ksiądz w jednej z najlepszych drużyn w kraju – FKS Stal Mielec. Dziś gra Ksiądz w najlepszej drużynie świata – Drużynie Pana Boga – mówił w czasie uroczystości pierwszy Zastępca Prezydenta Miasta, Krzysztof Szostak.
„Księdzu Bartoszowi życzymy obfitości Bożych łask, nieustającej radości z pełnionej posługi, siły i wytrwałości na kapłańskiej drodze oraz wielu życzliwych ludzi spotykanych każdego dnia” – czytamy w mediach społecznościowych Miasta Mielec.
ŹRÓDŁO:
https://stacja7.pl/ludzie/porzucil-pilkarska-kariere-by-zostac-ksiedzem-niezwykla-historia-bylego-zawodnika-stali-mielec/
Psalmy nie sprawią, że wszystko nagle będzie dobrze, jednak jak nikt inny mogą towarzyszyć w procesie uzdrowienia. Ich moc tkwi nie w tym, że zmieniają rzeczywistość, ale w tym, że zmieniają nas – zaznacza br. Piotr Kwiatek OFMCap, zakonnik Krakowskiej Prowincji Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, doktor psychologii, psychoterapeuta i autor cyklu książek o psalmoterpii.
Przytaczamy poniżej jego wypowiedzi o modlitwie psalmami, pochodzące ze spotkania autorskiego, poświęconego najnowszej książce – “Lustro przeciwności” oraz ze wstępu do tej publikacji, wydanej nakładem Edycji św. Pawła.
Człowiek to nie tylko psychika
Chcę to powiedzieć jasno, bo zależy mi na uczciwości wobec siebie i innych: modlitwa psalmami nie zastępuje psychoterapii. Nie zastępuje leczenia psychiatrycznego i profesjonalnej pomocy, gdy jest ona potrzebna. Dojrzała duchowość nie konkuruje z nauką ani medycyną. Ona idzie obok.
Znam ludzi, którzy latami modlili się o uzdrowienie z depresji, odrzucając leki i terapię, a nie zostali uzdrowieni. Nie dlatego, że Bóg ich nie kochał, ale dlatego, że Bóg dał nam też rozum, medycynę i innych ludzi, którzy mogą pomagać. Duchowość, która odrzuca pomoc, nie jest duchowością dojrzałą. Jest duchowością fundamentalistyczną i oderwaną od pełnej prawdy o Bogu i człowieku. Znam też ludzi, którzy przeszli przez wszystkie terapie, wszystkie leki, wszystkie metody i wciąż czegoś im brakowało. Bo człowiek to nie tylko psychika. To też dusza i są rany, których psycholog nie dosięgnie. Istnieją pytania, na które terapeuta nie odpowie, i są ciemności, w których potrzebny jest ktoś większy niż my sami. I tu wchodzą psalmy.
Czasem ludzie pytają mnie, który psalm na depresję? Który psalm dobry jest na lęki, na nerwice natręctw? I im dłużej się modlę psalmami i idę tą drogą psalmoterapii, to widzę, że Pan Bóg przez Słowo Boże może zupełnie inaczej i nieoczekiwanie działać, może być np. nadzieja w psalmie, w którym nie ma wprost słów o nadziei. Weźmy taki Psalm 88, jeden z czterech omawianych w książce “Lustro przeciwności”, które odzwierciedlają duchowe doświadczenie Dawida. To jest psalm o kryzysach, który mówi, że ktoś tkwi w nocy w głębokim dole, leży wśród umarłych. Można powiedzieć, że nie ma tam naprawdę żadnej nadziei. I teraz, jeśli ktoś w życiu przeżył kryzys i “noc ciemną”, to nagle ten psalm zaczyna dla niego mieć “ciało”, zaczyna mieć życie. I zaczyna być nadzieją. Dla mnie nadzieją w tym psalmie może być fakt, że coś takiego jak kryzys duchowy jest zapisane w Biblii, co znaczy, że nie jest to nic dramatycznego i słabego. To znaczy, że przechodzę pewną drogę, którą szli również psalmiści.
Psalmy nie mają być odbierane teoretycznie, tylko mają być dla nas fundamentem i punktem odniesienia, żebyśmy zwracali uwagę, że oprócz tych naszych dramatów, przeżywanych po ludzku, tak naprawdę nasze życie jest w dłoniach Pana Boga. One mają karmić naszą wiarę i mają być dla nas pomocne, nie tylko w sytuacjach codziennej naszej modlitwy, ale w sytuacjach “granicznych”.
W psalmach nie chodzi tylko o to, żeby przestać bać się ciemności. Chodzi o to, żeby nauczyć się w niej widzieć Boga. „Nawet ciemność nie będzie mrokiem dla Ciebie: noc jak dzień zajaśnieje, a ciemność będzie jak światło!” (Ps 139, 12). To nie jest negowanie ciemności, ale zmiana perspektywy. To wiara, że Bóg jest tam, gdzie nam się wydaje, że Go nie ma. I to jest najgłębszy terapeutyczny wymiar psalmów. Nie psychologiczny, ale duchowy.
Pamiętam jak pewna pani do mnie napisała email, mówiąc że psalmy lamentacyjne jej bardzo pomagają w życiu: „Są empatycznym świadkiem mojego cierpienia”. Bo w psalmach mamy bardzo dużo cierpienia, bardzo dużo pytań egzystencjalnych. I w tym kontekście ta modlitwa może być rewelacyjna dla nas, bo ona pokazuje, jak mamy się modlić naszym życiem.
Psalmy – pacierz dla dorosłych
Dla niektórych ludzi pobożnych czytanie modlitw psalmowych może być bardzo szokujące, bo nagle okazuje się, że psalmista jest bez filtrów, bez makijażu, bez masek przed Panem Bogiem. On naprawdę to, co czuje, to wyraża. Gdy widzimy, że my mamy sfery, do których nie wpuszczamy Pana Boga, psalmy chcą nam powiedzieć coś takiego: zapraszaj Boga do wszystkich obszarów swojego życia, nawet niechcianych, nawet do tych, do których ty sam nie zaglądasz za często, których się wstydzisz, albo o których myślisz, że tam Pana Boga nie możesz spotkać. Psalmy uczą, żeby nie dzielić świata na sacrum i profanum. Dla psalmisty wszystko jest sacrum. On, kiedy jest wkurzony, kiedy jest zmęczony, kiedy nie ma nadziei, jest przygnębiony, on potrafi się modlić i tego może nas uczyć, że my też nie mamy takich sfer albo momentów w życiu, w których nie możemy dialogować z Panem Bogiem. I czasem ten nasz płacz, nasza bezradność, nasza niemoc jest piękną modlitwą. (...)
Źródło:
https://stacja7.pl/ksiazki/psalmoterapia-modlitwa-psalmami-nie-zastepuje-psychoterapii-ona-idzie-obok/
Miejscem 405. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbędzie się w dniach 8-10 czerwca br., będzie Łomża z uwagi na 100-lecie erygowania diecezji łomżyńskiej.
Diecezja łomżyńska została powołana do istnienia w 1925 roku przez papieża Piusa XI 28 października 1925 roku na mocy bulli Vixdum Poloniae unitas. Patronami diecezji są św. Bruno Bonifacy z Kwerfurtu, biskup i męczennik, oraz św. Andrzej Bobola, prezbiter i męczennik, patron Polski. Na terenie diecezji łomżyńskiej znajduje się Zuzela – miejsce urodzenia i chrztu bł. kard. Stefana Wyszyńskiego.
W poniedziałek 8 czerwca biskupi będą sprawować Mszę Świętą w katedrze św. Michała Archanioła w Łomży. Świątynia ta, która wcześniej pełniła funkcję łomżyńskiej fary, obchodzi 500. rocznicę oddania do kultu. W kościele katedralnym znajduje się obraz Matki Bożej Łomżyńskiej – Matki Pięknej Miłości, którego koronacji dokonał 35 lat temu, 4 czerwca 1991 roku, św. Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Polski.
We wtorek 9 czerwca biskupi będą celebrować Mszę Świętą w kościele Krzyża Świętego w Łomży, który został wzniesiony jako wotum za 1000 lat obecności chrześcijaństwa na ziemi łomżyńskiej.
ŹRÓDŁO:
https://episkopat.pl/doc/247763.Lomza-Miejsce-obrad-405-Zebrania-Plenarnego-Konferencji
Nie wychowujesz dziecka tylko na dziś. Wychowujesz przyszłego dorosłego, który będzie pracował, brał odpowiedzialność i mierzył się z porażkami. Jak uczyć dziecko etosu pracy i wytrwałości, nie zamieniając codziennych obowiązków w niekończącą się wojnę? Kluczem nie są krzyki ani wykłady, ale sens, przykład i mądre towarzyszenie.
(...)
Etos pracy zaczyna się teraz
Wielu ojców mówi: „Chcę wychować odpowiedzialne dziecko, które potrafi pracować”. To piękny cel – ale on nie realizuje się sam.
Nie zrodzi się z wykładów w stylu: „za moich czasów to się pracowało…”.
Nie wyrośnie z krzyków nad niewykonaną listą obowiązków.
I na pewno nie utrwali się, jeśli sam tego nie pokazujesz.
Budowanie zdrowego, dojrzałego podejścia do pracy opiera się na trzech filarach.
I. Pomóż dziecku zobaczyć sens przyszłej pracy
Zacznij od pytania:
Co by było, gdyby dziecko widziało w pracy nie karę, ale sens?
Rozmawiajcie przy stole o zawodach i powołaniach. Zwracaj uwagę na ludzi, którzy lubią to, co robią: pielęgniarki, rolników, kucharzy, nauczycieli, wolontariuszy.
Zadawaj pytania:
„Jakie problemy chciałbyś kiedyś rozwiązywać?”
„Kogo podziwiasz za to, jak pracuje?”
„Co byłoby dla ciebie powodem do dumy, gdybyś robił to codziennie?”
Jeśli masz taką możliwość – zabierz dziecko do miejsca pracy, pokaż mu różne zawody, pozwól porozmawiać z kimś, kto naprawdę czuje sens w tym, co robi.
Cel jest prosty:
pomóc dziecku zrozumieć, że praca może mieć sens, a wytrwałość w życiu się opłaca
II. Wprowadzaj obowiązki domowe jako coś naturalnego w życiu rodziny — nie karę
Tak, dzieci powinny mieć obowiązki.
Nie po to, by „zasłużyć” na miłość.
Nie tylko po to, by „zapłacić za życie”.
Ale dlatego, że są częścią rodziny – a współodpowiedzialność buduje charakter.
Jak to zrobić bez ciągłych spięć?
Najpierw postawa taty. Mów dobrze o pracy, nawet tej niewdzięcznej. Niech dziecko widzi cię przy koszeniu trawy, naprawach, pomocy sąsiadowi – i zauważy, że nie robisz tego z wiecznym narzekaniem.
Jasność i życzliwość. Zamiast ciągłego przypominania – ustalcie prosty plan lub grafik. Ma być czytelnie, przewidywalnie i bez drobiazgowej kontroli.
Konsekwencja bez złości. Gdy obowiązek nie zostanie wykonany, pozwól działać naturalnym konsekwencjom:„Szkoda, że dziś się nie udało – w takim razie nie oglądamy dziś filmu”.
Doceniaj wysiłek. Nawet jeśli jest krzywo, nieidealnie albo połowicznie. Chwal inicjatywę. Czasem wspólne lody po dobrym tygodniu robią więcej niż kazanie.
III. Pozwól dziecku zobaczyć, jak ty pracujesz – i jak o tym mówisz
Prawda jest taka:
Dzieci uczą się więcej z twojej postawy wobec pracy niż z jakiegokolwiek wykładu.
Zadaj sobie pytania:
Czy mówisz o pracy wyłącznie jak o ciężarze?
Czy codziennie wracasz do domu tylko z narzekaniem?
Czy dziecko widzi, że mimo trudności potrafisz być dumny z tego, co robisz?
Opowiadaj o kulisach:
o trudnej decyzji,
o porażce,
o projekcie, który dał satysfakcję.
Nie bój się mówić o błędach.
Pokazuj, że wysiłek jest ważniejszy niż wygoda.
Że praca bywa trudna – ale bywa też warta zachodu.
Nie musisz mieć idealnej pracy, żeby być mocnym przykładem.
Etos pracy rodzi się z przykładu
Tak, będą protesty.
Tak, będziesz powtarzał to samo setny raz.
Tak, czasem zwątpisz, czy to w ogóle działa.
Ale pewnego dnia – może przy pierwszej pracy, może podczas nocnej nauki do egzaminu – zobaczysz owoce.
Twoje dziecko podziękuje ci nie tylko za to, jak pracować,
ale przede wszystkim – dlaczego warto pracować.
A jeśli dobrze odegrasz swoją rolę, wychowasz dorosłego, który potrafi się zaangażować, wziąć odpowiedzialność i budować życie, które ma sens.
Źródło:
https://tato.net/czytelnia/artykul/nie-musisz-byc-doskonaly-wystarczy-ze-bedziesz-obecny
OGÓLNA KLAUZULA INFORMACYJNA
DOTYCZĄCA STANDARDÓW OCHRONY DZIECI
W DUSZPASTERSTWIE PARAFIALNYM
W związku z wejściem w życie ustawy
dotyczącej ochrony dzieci, w naszej
parafii zostały opracowane zasady,
które mają się przyczynić do tworzenia
bezpiecznego środowiska parafialnego
w taki sposób, by każdy mógł się
czuć dobrze, był akceptowany i szanowany.
Standardy określające sposoby zachowań,
jak również sposoby reagowania
na krzywdę lub niestosowne zachowanie
są udostępnione w kancelarii
i na stronie internetowej naszej parafii.
W parafii wskazano również Osobę Zaufania,
której dane są podane w gablocie parafialnej
i na stronie internetowej. Jest to osoba,
do której można się zwracać
w przypadkach dostrzeżenia krzywdy.
Wyciąg ze Standardów Ochrony dzieci
w duszpasterstwie parafialnym.
Rozdział VI
Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie
zgłoszeń o zdarzeniach krzywdzenia dzieci
1. Osoba zaufana
– imię i nazwisko, kontakt;
Ks. Wojciech Jędrysiak
Telefon:
+48 22 756 16 48;
parafiamrokow@gmail.com
2. Proboszcz
– imię i nazwisko, kontakt:
Ks. Wojciech Jędrysiak
Telefon:
+48 22 756 16 48;
parafiamrokow@gmail.com
3. Osoby odpowiedzialne
za przyjmowanie zgłoszeń
o zdarzeniach krzywdzenia dzieci:
Ks. Wojciech Jędrysiak
Telefon:
+48 22 756 16 48;
parafiamrokow@gmail.com
4. Jeśli jakakolwiek osoba dorosła
zaangażowana w pracę duszpasterską
w parafii dowie się od dziecka,
że doświadcza ono przemocy, automatycznie
ma obowiązek zastosowania się
do art. 304 k.p.k. mówiącego o tym,
że każdy, kto dowie się o popełnieniu
przestępstwa ściganego z urzędu,
ma społeczny obowiązek zawiadomić
o tym prokuratora lub policję.
(KLIKNIJ LOGO)
